کتاب «میان سنت و نوآوری» پژوهشی ژرف و ارزشمند درباره زینالدین عمر بن سهلان ساوی، فیلسوف، منطقدان و ریاضیدان برجسته ایرانی در سده دوازدهم میلادی است. این اثر که بر پایه رساله دکتری نویسنده در دانشگاه زوریخ تدوین شده، جایگاه علمی ساوی را در دوره حساس تاریخی و در گذار میان عصر ابنسینا و ظهور مکتب اشراق بررسی میکند.
یکی از برجستهترین ابعاد این پژوهش، تبیین رویکرد آشتیجویانه ساوی میان فلسفه و شریعت است؛ او تلاش کرد با ادغام نمونههای فقهی در متون منطقی، کاربرد عملی منطق را برای فقیهان و متکلمان آشکار سازد. بخش دیگری از کتاب به واکاوی نوآوریهای منطقی ساوی در بازخوانی میراث سینوی اختصاص دارد. بزرگترین دستاورد متنشناختی این اثر، ارائه نخستین تصحیح انتقادی از رساله عربی گرانبهای ساوی به نام «التبصره» در قالب پیوست است که پیش از این به اشتباه به فخر رازی منسوب شده بود.
Patric O. Schaerer, Zwischen Tradition und Innovation: Der Philosoph ʿUmar ibn Sahlān as-Sāwī und seine Avicenna-Rezeption, Berlin/Boston: Walter de Gruyter, 2025.
https://t.me/KETABCAST_AI_LIB_UT_AC
September 9, 2026 315 6
