این مقاله در سال 2026 منتشر شده و به بررسی پدیده مهاجرت نخبگان ایرانی در سه دهه اخیر از طریق یک مطالعه فراتحلیل میپردازد که نتایج تحقیقات گسترده میان سالهای ۱۳۸۴ تا ۱۴۰۴ را تجمیع کرده است. نویسنده با بهرهگیری از نظریه مرکز-پیرامون، دلایل خروج سرمایههای انسانی را در قالب چهار بستر اصلی اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی دستهبندی میکند. یافتهها نشان میدهند که عواملی نظیر بیثباتی اقتصادی، تبعیضهای ساختاری، افت سرمایه اجتماعی و بوروکراسی پیچیده، نقش کلیدی در ایجاد انگیزه برای مهاجرت ایفا میکنند. این منبع تأکید دارد که مهاجرت نخبگان جریانی یکسویه است که منجر به انتقال دانش و ثروت از کشورهای در حال توسعه به کشورهای پیشرفته میشود. در نهایت، مقاله بر لزوم ارتقای کیفیت زندگی و اصلاح نظام حکمرانی برای کاهش روند فزاینده این پدیده هشدار میدهد.
@KETABCAST_AI_LIB_UT_AC
September 9, 2026 519 6
