دو کیس خودکشی در اطفال یکی رفت (راست) یکی ماند (چپ) ⬅️مدتی بود… — کانال طِب اَطفال

کانال طِب اَطفال@TebeAtfal · 51.6K subscribers Open in TelegramOpen

دو کیس خودکشی در اطفال

یکی رفت (راست) یکی ماند (چپ)

مدتی بود می‌خواستم این دو کیس را با کانال به اشتراک بگذارم، اما در انتشارش تردید داشتم؛ چون صحبت درباره خودکشی و نمایش تصویر دو مورد واقعی، اگر بدون زمینه و ملاحظات لازم مطرح شه، ممکنه ناخواسته باعث normalization رفتار خودآسیب‌رسان یا حتی ایجاد copycat effect شه.

با این حال، به نظرم سکوت درباره خودکشی در کودکان هم راه‌حل نیست. هدفم از مطرح کردن این موضوع، نه عادی‌سازی و نه صرفاً نمایش یک مورد تلخ، بلکه استفاده از آن به‌عنوان یک فرصت آموزشی برای شناخت عوامل خطر، علائم هشدار و نحوه برخورد صحیح با کودک یا نوجوانی است که در معرض رفتار خودکشی قرار گرفته است.
به همین دلیل تصمیم گرفتم این موضوع را با رویکرد کاملاً آموزشی و با رعایت ملاحظات لازم مطرح کنم.

چند نکته مهم که به نظرم باید بسیار جدی‌تر بهشون نگاه کنیم :

در ایالات متحده، خودکشی در سال ۲۰۲۳ دومین علت مرگ در گروه سنی ۱۰–۱۴ سال بوده است.
اقدام به خودکشی در دختران شایع‌تر است، اما مرگ ناشی از خودکشی در پسران بیشتر است. این تفاوت تا حد زیادی با تفاوت در روش‌های مورد استفاده و میزان کشندگی آنها مرتبط است.

در یک مطالعه درباره خودکشی کودکان ۵ تا ۱۱ ساله در آمریکا، ۹۵.۵٪ موارد در خانه خود کودک رخ داده بود و در بسیاری از موارد، محل دقیق‌تر اتاق خواب کودک بود.

در همان مطالعه، شایع‌ترین روش، hanging/suffocation بود حدود ۷۵٪ و پس از آن firearm حدود ۱۸٪ موارد بود.
نکته مهم اینه که تصور «خودکشی همیشه حاصل یک تصمیم طولانی و از پیش برنامه‌ریزی‌شده است» درست نیست. در کودکان و نوجوانان، impulsivity و یک عامل استرس‌زای حاد می‌توانند در بروز رفتار خودکشی نقش داشته باشه.

در مطالعه کودکان ۵–۱۱ ساله، مشاجره با یکی از اعضای خانواده یا یک اقدام انضباطی در موارد متعددی به‌عنوان عامل precipitating گزارش شده بود.

بنابراین، حتی یک مشاجره، تنبیه، شکست، طرد شدن یا بحران کوتاه‌مدت در کودکی که از قبل عوامل خطر دارد، نباید ساده تلقی شود.

و شاید مهم‌تر از همه: هر اقدام به خودکشی را باید جدی گرفت؛ حتی اگر کودک بعداً بگوید «نمی‌خواستم بمیرم» یا از اقدام خود پشیمان شده باشد. وجود پشیمانی بعد از اقدام، به‌تنهایی به معنی پایین بودن خطر آینده نیست.