جوانی روشنضمیر و نورانی به نام حمیدرضا رجبزاده به قساوتبارترین وجهِ ممکن از پهنهٔ زیست ربوده گشت.
گمانهزنیهایِ محتمل، حکایت از یک Brutality یا به تعبیری شقاوت و قساوتِ تمامعیار دارند؛ هولوولایی که هر شمهاش برای افروختنِ یک Social Unrest و شورش و التهابِ اجتماعی کفایت میکند.
امروز در جریدهٔ خبرها دیدم ۴ تن بازداشت شدهاند؛ و کافی است در راستایِ التیامِ Public Anger یا همان خشمِ عمومی از این جنایت، چند برخوردِ تند و شتابزده ضمیمه شود تا آتش با آتش و خشم و نفرت خاموش شود.
جامعهٔ ما بهشدت مهیایِ دوقطبیسازیهایِ عمیقِ مذهبی و سیاسی بر بسترِ Economic Background و تنگناهایِ معیشتی است.
تأکیدهایِ چندبارهٔ رهبری بر حفظِ انسجام، خود نشان از خطیر بودنِ این روحِ پرالتهابِ حاکم بر زمانه دارد.
بر تمامیِ آحاد و خردورزانِ این دیار فرض است مراقبت کنند تا هیجان و فاجعه، به تسری و زایاییِ خشونت با ابزارِ خشونت نینجامد؛ که یک ضربالمثلِ فرانسوی میگوید: «La colère est une mauvaise conseillère» یعنی خشم، مشاور و راهنمایی بسیار بدکار است.
اما آنان که بساطِ این تعدّی و خشونت را برافراشتند، باید بدانند تنها به برکتِ رحمتِ علوی، فرمانِ مجتبوی و روحِ لطیفِ اسلام است که امروز هنوز محلی برای زیست دارند.
اگر حرمتِ والایِ اسلام و مصلحتِ حیاتیِ ایرانِ عزیز در میان نبود، فردا چنان عقوبتی برپا میساختیم که تاریخِ سکونتِ بشر بر رویِ این سیارهٔ خاکی نظیرش را بر صحیفهٔ خویش ننوشته باشد...
@SobhanBlog
1August 8, 2026 74 3
