Channels

Top 100 Trending New

Categories

Crypto Gaming News Entertainment Music Sports Tech Gambling Bots and mini apps Finance Business Education Lifestyle Health Travel Auto Fashion Jobs Dating Deals and shopping

Stickers

Stickers Emoji Themes Wallpapers

Bots Gifts Tools

Currency

$ USD ₽ RUB € EUR ₴ UAH ₸ KZT ₺ TRY zł PLN ₪ ILS AED AED R$ BRL Rp IDR RM MYR ¥ JPY ₩ KRW CN¥ CNY

Theme

Português (Brasil)

Bahasa Indonesia

Беларуская

Українська

Channels Categories Stickers Bots Gifts Tools

Premium Wiki Glossary Legal

Notifications Settings Log in

سبحان بلاگ 🇮🇷: post #563 — TG.ME

سبحان بلاگ 🇮🇷@SobhanBlog · 1.7K subscribers Open in TelegramOpen

[media without text]

t.me/SobhanBlog/563

2

August 5, 2026 79

More from this channel

[media post] 24·Aug 30

سینماییِ «موروثی» (Hereditary) بیش از آنکه روایتی از دهشت‌هایِ ماورایی باشد، کالبدشکافیِ سهمگینِ Déterminisme یا همان جبرِ محتوم و انهدامِ روانِ آدمی در زیرِ آوارِ سنگینِ میراثِ خانوادگی است: ۱. ترومایِ بین‌نسلی و وراثتِ تباهی (Intergenerational Trauma): زخم‌ها، گسست‌ها و روان‌پریشی‌هایِ التیام‌نیافتهٔ اسلاف، چونان نقصانی ژنتیکی و گریزناپذیر در شریانِ اخلاف بازتولید می‌شوند؛ بارِ گناه و رنجِ پیشینیان چونان تقدیری مقدّر بر گردهٔ نسلِ پسین سنگینی می‌کند. ۲. نفیِ مطلقِ عاملیت و استیلایِ جبر (Denial of Free Will): موتیفِ ماکت‌سازی و بازآفرینیِ فضاهایِ مینیاتوری، عریان‌ترین نشانه از زوالِ Agency یا همان عاملیت و ارادهٔ آزادِ سوژه‌هاست؛ شخصیت‌ها چونان عروسک‌هایِ خیمه‌شب‌بازی در هندسه‌ای ازپیش‌طراحی‌شده به مسلخ برده می‌شوند. ۳. تقدس‌زدایی از ساحتِ مادرانگی (Demystification of Motherhood): مادر در این منظومه دیگر نمادِ مأمن و آرامشِ ازلی نیست؛ بلکه کانونِ خشم‌هایِ مکتوم، احساسِ گناهی خفه‌کننده و مجرایِ انتقالِ ناخودآگاهِ آسیب‌ها به کالبدِ فرزندان است. حریمی که بنا بود پناهگاه باشد، خود به سرچشمهٔ اضطراب بدل می‌گردد. ۴. سوگِ منجمدکننده و اضمحلالِ پیوندها (Paralyzing Grief): ناتوانیِ عمیقِ اعضایِ خانه در گشودنِ بابِ دیالوگ و هضمِ ماتمِ فقدان، پیش از هبوطِ هر نیرویِ بیرونی، ساختارِ خانواده را دچار نوعی Implosion یا همان درون‌پاشی و فروپاشیِ هسته‌ای می‌کند. در نهایت، فرقه و ابلیس (پایمون) تنها استعاره‌ای عینی از «میراثِ اجتناب‌ناپذیرِ گذشته» و جبرِ تاریخی هستند. تسخیر و حلولِ نهایی، نمادِ مسخ و محوِ کاملِ هویت و ارادهٔ فردی در برابر تباری است که سرنوشت را از پیش رقم زده است. فیلم تمام تلاشش را می‌کند تا نشان دهد که دهشت‌بارترین مغاکِ بشر نه در ظلماتِ بیرون، بلکه در پیوندهایِ خونی، ژنتیک و ناخودآگاهِ نیاکانش لانه کرده است، چیزی که با اختیار ذاتی انسان در تضاد است و اگرچه بی‌تاثیر نیست، اما عامل قادر هم نیست. @SobhanBlog 30·Aug 28

به أیّ نحوٍ کان و البته به میمنت و فرخندگی، کالبد و فضایِ عینیِ مجموعهٔ ما نیز دستخوشِ تغییر، جابه‌جایی و Transition گشت. لاجرم هجرتِ مکانی و اسباب‌کشی، با تمامِ مواهب، گشایش‌ها و افق‌هایِ نوپدیدش، حلاوتِ آغاز را با مرارتِ وداع از قرارگاهِ پیشین درمی‌آمیزد. دیوارهایی که طیِّ چند سال، صامت و استوار شاهدِ صیرورت، فتوحات، لغزش‌ها، اندوه‌ها و شادمانی‌هایِ من و جَمّی از هم‌سنگران بوده‌اند، تک‌تکِ خشت‌ها و گچ‌بری‌هایشان در پیشگاهِ خاطره حرمتی تمام دارند؛ «Partir, c'est mourir un peu» یعنی در هر هجران و کوچی، اندکی از جانِ آدمی جا می‌ماند. جمعی که من نیز عضوی ناچیز از پیکرهٔ آنم، صادقانه در کارزارِ توسعه و شکوفاییِ ایرانِ عزیز عرق می‌ریزند. این حلقهٔ دوست‌داشتنی بر این باورِ اصیل ایستاده‌اند که اگر همگان، از مسئولِ تسجیل و ثبتِ اسنادِ مالی گرفته تا آن مشاورِ تخصصی در مدارِ تدبیر، تکالیفِ خویش را در اوجِ Integrity به انجام رسانند، بی‌شک سهمِ ما در آبادانی و اعتلایِ این خاک ادا خواهد شد. یک ضرب‌المثلِ معروفِ آلمانی می‌گوید: «Viele Hände machen der Arbeit ein Ende» یعنی دست‌هایِ هم‌افزا و پیوسته، بارِ گران‌ترین تکالیف را به سرمنزلِ مقصود می‌رسانند و معادلِ آن در حکمتِ پارسی کلامِ خواجهٔ شیراز، حافظ است که فرمود: «همتِ پیرانِ باطن‌بین و لطفِ اهلِ دل / دستگیرِ ما شد اندر راه و کار آسان گرفت» البته که سهمِ ما جز بذلِ همّت و جهدِ پیوسته نیست؛ در واپسین منزل، دل به اسبابِ مادی نسپرده‌ایم و جز به عنایاتِ باهرهٔ جنابِ جلالتمآب و مستطاب، حضرتِ حجة بن الحسن و فضل و کرمِ بی‌کرانِ مولی‌الموحدین مرتضی علی، امیدی در سویدایِ جان نداریم... @SobhanBlog 31·Aug 27 در تموزِ سوزانِ سال دهم بعثت، درهٔ باریک و تفتیدهٔ شعب ابی‌طالب کانون سهمگین‌ترین Economic Blockade یا همان حصر و انزوایِ اقتصادی در پهنهٔ جزیرةالعرب گشت. اشرافِ قریش طوماری بر جدار کعبه آویختند که هرگونه دادوستد، کلام و پیوند با بنی‌هاشم را قدغن می‌کرد. ناله‌های کودکان گرسنه از شکاف صخره‌ها برمی‌خاست و قوتِ روزانه به برگِ درختانِ خاردار تقلیل یافته بود؛ اما در بطنِ این انقباضِ جغرافیایی، یک انسجام و همبستگیِ پولادین شکل گرفت. خدیجه (س) واپسین مایملکِ تجاری‌اش را بی‌دریغ به میدان آورد، ابوطالب شبانگاهان بستر پیامبر را برای خنثی‌سازی ترور تغییر می‌داد و گرسنگی میان قبیله تقسیم می‌شد. این پایداریِ بی‌شکاف، رفته‌رفته ارادهٔ مهاجمان را فرسوده ساخت؛ موریانه‌ها عهدنامهٔ کعبه را بلعیدند و پیوندِ نامرئیِ محاصره‌شدگان، دیوارهای حصر را از درون فرو ریخت. قرن‌ها پس از آن، در سال ۱۲۷۰ خورشیدی، همین مدارِ همبستگی در ماجرای نهضت تنباکو تکرار گشت؛ با صدور فتوای میرزای شیرازی، در یک Coordinated Discipline یا به عبارتی انضباطِ تشکیلاتیِ سراسری در concept شریعت، از اندرونیِ کاخ ناصری تا دورافتاده‌ترین قهوه‌خانه‌های ولایات، قلیان‌ها در لحظه شکسته شد و انحصار کمپانی چندملیتی بریتانیایی در برابر این ارادهٔ یکپارچه درهم شکست. اما نیم‌قرن پس از آن، سرنوشت در مرداد ۱۳۳۲ روایتی دیگرگونه از آسیب‌پذیریِ ساختاری را ثبت کرد. در آبادان، مشعل‌های پالایشگاهی که روزگاری قطب تصفیه نفت جهان بود، رو به خاموشی گذاشت. پس از ملی شدن صنعت نفت، ساختار حکمرانی با دیوار تحریم‌های بریتانیا روبه‌رو شد؛ نفت‌کش‌ها توقیف، حساب‌های ارزی مسدود و بازارهای جایگزین بسته شدند. اقتصادی که شریانِ حیاتی‌اش تنها با طلای سیاه تعریف شده بود، در غیابِ مسیرهای صادراتیِ دوم دچار Single-commodity Dependency یا همان گرفتاری در تلهٔ تک‌محصولی گشت و از نفس افتاد. کسری منابع، تورم لجام‌گسیخته و ناتوانی در تأمین معیشت، شکاف‌های اجتماعی و سیاسی را در خیابان‌های پایتخت دهان گشود تا بستر برای یک Coup d'état در ۲۸ مرداد آماده شود و رؤیایی ملی در تنگنای موازنه‌های مالی متوقف گردد. تحریم‌های اقتصادیِ جدید نیز ماهیتاً خارج از این دو Archetype یا الگویِ بنیادینِ تاریخی نخواهند بود: ۱ـ مسیر نخست بر مدارِ Resilience یا همان تاب‌آوری، نوآوری در ابزار، تدبیر و انسجام درونی استوار است که حصر را می‌شکند؛ که یک ضرب‌المثلِ معروفِ آلمانی می‌گوید: «Wo Einigkeit herrscht, da ist auch Sieg» یعنی آنجا که یگانگی و انسجام فرمان می‌راند، پیروزی قطعی است؛ و معادلِ دقیقِ آن در حکمتِ پارسی کلامِ شیخِ اجل، سعدیِ شیرازی است که فرمود: «مورچگان را چو بود اتفاق / شیر ژیان را بدرانند پوست» ۲ـ مسیر دوم اما غرق شدن در ورطهٔ انفعال، نزاع‌های فرسایندهٔ داخلی و هدررفتِ منابع است که به شکست می‌انجامد؛ که یک ضرب‌المثلِ فرانسوی می‌گوید: «La discorde est le plus grand mal de l'homme» یعنی تفرقه و گسست، بزرگ‌ترین آفتِ حیاتِ آدمی است. انتخابِ فرجامِ کار، در گروِ گزینشِ یکی از این دو مدار توسط حاکمیت جمهوری اسلامی و مردم شریف خواهد بود. @SobhanBlog 92·Aug 20

چه کسانی کارآفرین شدند؟ تاریخ در انتظار کسانی که منتظرید همه امکانات در اختیارشان قرار بگیرد تا کاری انجام دهند، نمی ماند... مهدی فیروزان، مؤسس شهر کتاب و هم بنیانگذار فیدیبو می گوید... @massoumehebtekar 43·Aug 19

An open web layer over public Telegram — search, stats and channel reading right in your browser, no account, no install.

Not affiliated with Telegram FZ-LLC; all data comes from public sources.

Catalog

Top channels Categories Countries Search

Content

Stickers Emoji Gifts Themes Wallpapers

Help

Tools Wiki Glossary Blockchain Safety Premium Advertisers Advertising

© 2026 TG.ME · G.Media network· Updated 09/01/2026 · v0.2.0 · 33f6558

Privacy Terms DMCA & complaints Report a violation

Similar channels

چند کلمه حرف حساب283 subscribers

نَـبـاریٖـس 🌿817 subscribers

من نو(توسعه فردی)1.5K subscribers

دستیار من573 subscribers

معکوس ماهی784 subscribers

River Club525 subscribers

مجله فن‌زی1K subscribers

سازمان برنامه و بودجه کشور3.9K subscribers