شادمان

[media, no text]

و چه حماقت سهلی.. آدمی با کلمات چه استادانه تاریکی های وجود خویش را تطهیر می کند.. و واژگان چه ماهرانه جامه ای دروغین می شوند،بر پیکره حقیقت. عجیب نیست؟ اینکه آدمی می تواند با زبانش قدیسه باشد،و با کردارش جانداری دیو صفت! حال آنکه در پس هر تقلای زبان به تظاهری پوشالی،رفتار، در قامت شاهدی خاموش صحنه را نظاره گر،و سرانجام آشکار کننده ی حقایقی که در هیچ دروغی نمی گنجند. درنهایت بانگ رفتار آدم ها، مهیب تر از هر ادعایی طنین انداز می شود. و دهان آخرین جایی خواهد بود که حقیقت در آن یافت می شود. @Shadmn

[media, no text]

[media, no text]

انگاری هیچوقت قرار نیست هیچی درست بشه @Shadmn

[media, no text]

[media, no text]

احساس میکنم چیزی تو دلم هست که نمیتونم اسمی براش پیدا کنم.. @Shadmn

انگاری بند دلم پاره شده.. @Shadmn

[media, no text]

موزیکت را پلی کن ، به تصاویرِ در حال زوال آدمها خوب نگاه کن..تو هم روزی مثل تار و پود این تصاویر، در طول زمان میپوسی و از بین میروی @Shadmn

تمومِ آدمایِ دنیا حقِ اینو دارن که تویِ بعضی از مقاطع زندگیشون ندونن که از دنیایِ به این بزرگی چی می‌خوان، حق دارن سردرگم بشن، راهشونو گم یا فراموش کنن، ناامید بشن، کفر بگن، همه‌چیز و از دست رفته و بی‌فایده ببینن. سرد و بی‌روح باشن و عصبانی. این حال مثل یه مرخصی از همه‌ی ابعادِ زندگیه.. @Shadmn

آدما شبیه هم عمر نمیکنن یکی زندگی میکنه یکی تحمل، آدما شبیه هم تحمل نمیکنن یکی تاب میاره و یکی میشکنه، آدما شبیه هم نمیشکنن یکی از وسط دو نیم میشه یکی‌ دیگه تکه‌تکه.. تکه ها هم شبیه هم نیستن یه تکه ای یه قرن زندگی میکنه تکه دیگه یک روز.. @Shadmn

کسی رو خسته نکنید آدمِ خسته دیگه هیچی براش مهم نیست فقط میذاره و میره ادمارو از دوست داشتنِ خودتون خسته نکنید. @Shadmn

بعضی وقتا خواب تنها راه فرار از ادمیست که درون تو رنج میکشه.. @Shadmn