ادبي ماښام

ریښتیني خلک هغه دي چې د ژوند په سختو او مهمو شېبو کې درسره پاتې کېږي،کله چې ټولو یوازې پرېښې یې همدا هغه خلک دي چې زموږ خپل دي، د ورځو او سختو حالاتو غوره ملګري دي، او هغه کسان دي چې بې له کوم سیال او شکه زموږ په زړه کې ځانګړی ځای نیسي.🤍

بیا که پسرلي راشی نو څه فائده مونږ خپلي ځواني په خزان وخوړي

نه ګودر شته نه چکر شته نه همزولی مازدیګره زر تیریږه چی ماشام سی

خپله څهره پکې په ما بې اعتباره وي يا به مې سر مات وي يو ورځ يا به هنداره وي زما په زړه راننوتې ده د وهم بلا په ښاريه کې خاموشي اکثر له ډاره وي که اجازه وي ملا نن به اذان زه وکړم يوه جينۍ ده زما غږ پسې بيماره وي ماته مې هره رټل شوې هيله داسې ښکاري لکه يتيمه وي بې موره وي بې پلاره وي د بهسودوال…