ਮਾਂ ਦੀ ਆਸ ਅਤੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ…
ਕਦੇ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਵੇਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ,
ਕਦੇ ਨਤੀਜੇ ਦੀ ਆਸ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਲੰਘਦੀ ਹੈ।
ਹਰ ਵਾਰ ਨਾਕਾਮੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ,
ਫਿਰ ਵੀ ਮਾਂ ਬਸ ਇੰਨਾ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ—
“ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਪੱਕਾ ਹੋਵੇਗਾ…”
ਘਰ ਦੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਦੇਖ ਕੇ,
ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ
ਕੁਝ ਦੇਰ ਲਈ ਚੁੱਪ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਫਿਰ ਵੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—
“ਇੱਕ ਦਿਨ ਮੇਰੀ ਮਿਹਨਤ ਰੰਗ ਲਿਆਏਗੀ,
ਅਤੇ ਮਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਉਹ ਮੁਸਕਾਨ
ਮੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇਗੀ।”
ਉਸ ਦਿਨ ਨੌਕਰੀ ਸਿਰਫ਼ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ,
ਮਾਂ ਦੀ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਪੁਰਾਣੀ ਆਸ ਨੂੰ ਵੀ
ਮੰਜ਼ਿਲ ਮਿਲੇਗੀ।
----------------Gill----------------
