سه دیو بودند که بر کول ساحره سوار شدند؛
ترسخوار، خشمخوار و شهوتخوار.
افسار همه از جمله خود ساحره به دست ترسخوار بود.
شهوتخوار که اصلاً تخمش هم نبود!
به هر روی،
هر سه به توافق رسیدند و درنتیجه ساحره تکامل یافت.
او دیگر هیچ شباهتی به نسخه قبلی خودش نداشت.
راهبر اصلی ترسخوار بود که سبب بقا بود.
او آموزگاری بیعیبونقص، متواضع و خاکی بود و
همیشه در آرامش و رضایت، مسئولیت میپذیرفت و مایه شگفتی ساحره بود.
خشمخوار بدجور عقدهای بود و
تن هر کسی را که در دسترس ساحره قرار میگرفت میلرزاند.
او از جنس باد اما در حقیقت عاشق آتش بود.
در حالی که شهوتخوار اصلاً تخمش هم نبود
چون همیشه در جهان برایش دابل جاذب یافت میشد.
خشمخوار ادیب و هنرمند نیز بود.
برای خودش خدایی میکرد
اما گوش شنوا هم داشت.
و کماکان شهوتخوار تخمش هم نبود.
دیو شهوتخوار به راستی یک شیطانزاده آتشصفت بود اما
وقتی ساحره در ته تنهاییاش آرزویی میکرد
شهوتخوار خودش را به آب و آتش میزد تا برآوردهاش کند.
ساحره هم در عوض از نیروی جنسیاش مایه میگذاشت.
او انرژی حیاتش را در طبق اخلاص نهاده بود تا با سه دوست غیرارگانیکش پیوندی راستین و منصف بسازد.
منتها کارش سخت شده بود چرا که تنها بر سه مرکز نخست پایین دیافراگم متمرکز بود.
او برای جبران،
احمقانه در پی استاد میگشت و
یغماگران دریای تیره آگاهی او را فقط کمینوشکار میکردند.
از همه طرف سیلی میخورد.
او نه به خودش آگاه بود و نه به وجود همراهانش.
کسی هم نمیتوانست با او کنار بیاید زیرا دیوهایش واقعاً سرکش بودند.
او با دیو ترسخوار به مشاوره پرداخت و
به صبر و استقامت دعوت شد!
در حالی که دیو خشمخوار او را به جهان شکارخوار فرامیخواند تا حق حیاتش را بستاند.
دیو شهوتخوار که اصلاً تخمش هم نبود کمکم با قصد ساحره همسو شد
تا توده حاصل به تعادل نزدیک شود.
ساحره بدبختی زیادی کشید و
در بیصاحبی کیهان غوطه خورد و شناور ماند تا اینکه خودش را به دیوار مه رساند!
ضربتخوردگی از همگان
او را جداً قدرتمند کرده بود.
حال دیگر او فقط آزادی میخواست.
به کمتر از استقلال ابدی راضی نبود...!
سرانجام چگالی آگاهی ساحره بالاتر رفت و
زندگیاش را سروسامان داد.
اما گویی ادامه مسیر برایش همچنان مبهم یا نامعلوم باقی ماند.
دیگران چه میکنند؟!
هم اکنون توده او به هیولایی مرکّب تبدیل شده
که سوار بر بالهای سایه مرگ به سمت بیکرانگی میشتابند.
یک مار پرنده که مسیرش با او تلاقی کرد
گزارش صحنه را داد؛
سرانجام او دید:
"دعا و طلسم مسیر را پیچیده میکنند.
اگر لوازم سحر در دسترس نباشند،
تنها مطمئنترین راه ابطال سحر توسط جنگاور، بیعملی است."
آری،
بیعملی به آنان درسی بازگشتناپذیر میدهد!
* مهدیتو - ساحره و سه دیو
