Πλάνη: post #449 — TG.ME

Πλάνηمن فقط می‌خواهم دو مسئله را برجسته کنم. یکی آنکه مسئله‌ی مرگ و تناهی در عصر ما برجسته شده و این تنها هایدگر نیست که به این موضوع پرداخته است. شاهکار هایدگر آنجاست که توانسته تفسیری هستی‌شناختی از مرگ و پایان‌پذیری دازاین ارائه دهد. هایدگر در این سیاق برخلاف وبر که به مناسبت علم و انسان می‌پردازد، به خود موضوع علم و طرح علم می‌پردازد و در پی آن است که به جای طرحی منطقی از علم، طرحی اگزیستنسیال از علم ارائه دهد، طرحی فرونتیک که دقیقاً با تناهی دازاین گره خورده است. شایسته‌ی کند و کاو است که این طرح از علم چه شیوه‌ی پژوهشی را پیش می‌کشد.
چنین است سرنوشت هر طرح فرهنگی. یعنی طرح‌هایی که اولاً نظر به گذشته و تداوم دارند و نه به مرگ و پایان، به آینده
کذا طرح ایران فرهنگی
در نهایت مناسبتش با انسان و مناسبتش با موضوعش در خطر می‌افتد. از دست می‌رود
August 14, 2026 591 3