عزیزم! محرومیت سخت است، محرومیتهای تحمیلی و ظالمانه سختتر. برای گذشته نمیتوانم دلداریات بدهم چون گاهی پذیرش بعضی حسرتها به تحمل آن کمک میکند. اما آینده هنوز هست. شاید آن شکلی نباشد که در گذشته رویایش را داشتی اما حتی یک اتفاق خوب کوچک خیلی بهتر از بیاتفاقی است.
میدانم سخت است به باغ دیگران نگاه کنی و از بیابان خودت دلت نگیرد اما همان بیابان را اگر تک درختی بکاری بیسایه نخواهی ماند.
