کودکی، همین لحظههای ساده بود؛
یک تکه گچ روی خاک، چند دوست صمیمی،
و دنیایی که در چند خانهی خطکشیشده خلاصه میشد...
آن روزها نه دغدغهی فردا داشتیم، نه حسرت دیروز؛
میخندیدیم، میدویدیم و اگر زمین میخوردیم،
بلند میشدیم و دوباره بازی را از سر میگرفتیم.
چه زود بزرگ شدیم...
و چه دیر فهمیدیم
بعضی از زیباترین روزهای زندگی،
همان روزهایی بودند که قدرشان را نمیدانستیم.
کاش گاهی میشد به همان کوچهها برگشت؛
به کودکی، به خندهها،
به روزهایی که خوشبختی
فقط یک بازی کودکانه بود.
#مهراز
☘️
@IIroozgaarII













