هوئیرات

محمد صالح علاء

شیرکو بیکس

-روزها در راه؛ شاهرخ مسکوب

داستان پشت آهنگ «جان مریم» اینه که اصلاً یه ترانه‌ی محلی شمالی (گیلکی) بوده. مردم گیلان در مراسم و دورهمی‌ها با لحنی ساده و عاشقانه می‌خوندنش.

بعدها توی دهه‌ی ۱۳۴۰ یک دانشجوی گیلانی این آهنگ رو به تهران آورد و توی جمع‌های دانشگاهی خوند. همین باعث شد بین دانشجوها دست به دست بشه و کم‌کم به شکل یک ترانه‌ی ملی و جمعی دربیاد.

وقتی فرهاد مهراد این آهنگ رو خوند و توی فیلم خاک مسعود کیمیایی پخش شد (۱۳۵۲)، دیگه «جان مریم» مشهور شد.
از اون به بعد خیلی‌ها این ترانه رو اجرا کردن و هر نسل باهاش خاطره ساخته.