◍⃟🍃🌼჻ᭂ࿐
اهریمن یا انگره مینو در گاتها....
اهریمن یک واژه ایرانی پهلوی است که از سه قسمت تشکیل شده ...
《ا》 نخست برای نفی کردن و واژگون کردن واژه بعدی است
《هر》دراینجا به معنی روشنایی است
《هری》یعنی دارای روشنایی ...
《من》 در پایان این واژه یعنی اندیشه...
پس اهریمن یعنی کسی که دارای اندیشه تاریک است و مقصود همان نداشتن روشنایی خرد است...
در اندیشه زرتشت اهریمن بصورت موجودی خارجی و در برابر اهورامزدا وجود ندارد به کسانی که تاریک و بد اندیش هستند اهریمن می گوید...
البته خود اشو زرتشت از واژه اهریمن استفاده نکرده زیرا در زبان آریایی کهن این واژه وجود ندارد ...
اشو زرتشت از واژه انگره مینو استفاده کرده که در این واژه هم
《انگره》 یعنی خشمگین و ویرانگر
《مینو》 در زبان آریایی کهن یعنی اندیشه ..
که امروز هم در زبان انگلیسی وقتی میگوییم Mind این واژه هم از زبان آریایی کهن ریشه گرفته که باز به معنی اندیشه است ...
پس 《انگره مینو》 به چم یا معنی اندیشه ویرانگر و خشمگین است
که باید بوسیله وهومن یا اندیشه نیک در درون انسان شکست بخورد تا آرامش و شادی بتواند درون آدمی رشد کند و آدمی بتواند پیشرو باشید....
اشو زرتشت در ورجاوند گاتهایش از دو شیوه اندیشه گفتگو میکند که همزاد و متضاد هستند و در آغاز با همدیگر در اندیشه پدیدار میشوند ...
بدینگونه که زمانی که ما از نیکی گفتگو می کنیم زیرا بدی هم وجود دارد ...
و اگر همه چیز نیک بود هر دو واژه نیکی و بدی بی معنی و بی استفاده میشد ، همانگونه که روشنایی را تنها با تاریکی، و مهر ورزی را با سنگدلی، روز را با شب، منفی را با مثبت، زندگی را با مرگ می توان شناخت، و اگر یکی از این دو نبودند دیگری قابل شناخت نبود و دیگری را درک نمیکردیم...
زیرا برای نمونه ، اگر همه با هم و همیشه خوب و مهربان بودند دیگر واژه بدی و سنگدلی بی معنی میشد و واژه مهربانی هم دیگر کاربرد خود را از دست میداد...
اشو زرتشت در گاتهایش میگوید که از این دو نیروی همزاد ، دانا نیکی را برمیگزیند و نادان بدی را ...
و این نشان میدهد خرد ما است که در زمانی که مجبور به گزینش هستیم بین نیروهای پیشبرنده و نیروهای بازدارنده آدمی یکی را گزینش میکند ....
حال خرد و خرافات هم دو نیروی ضد هم هستند که در فلسفه زرتشتی ، خرد را داده اهورامزدا میدانیم ولی نگهداری و شکوفایی ان با خود ما است...
انسان خردمند نیکی را یا ان نیروی پیشبرنده را گزینش میکند ... و کسی که خردش را با خرافات سرکوب کرده است و نادان است، راه بد و بازدارنده را برای خود و دیگر آدمیان گزینش میکند ...
ولی این نیروی گزینش به همه داده شده است و اهورامزدا در ان میانجیگری یا دخالت ندارد زیرا اگر دخالت کند دیگر آزادی گزینش وجود ندارد و نیروی گزینش بی معنی میشود ...
بنا بر این پاداش یا پادافره (تنبیه) ان نیز از سوی اهورامزدا نیست و این پاداش یا پادافره ها طبق قانون های درست هستی (قانون اشا) ،هر کنش بصورت واکنش به خود شخص بر میگردد که به او در درون آرامش و شادی و خوشنودی میدهد و یا در درون او را نا آرام میکند و او دچار تشویش می شود
و زیرا انسانها دارای خرد هستند و بنابرآن دارای آزادی و نیروی گزینش میان نیروهای پیشبرنده و بازدارنده دارند
روی هم رفته میتوان گفت آفریننده اهریمن بجز نادانی انسانها چیز دیگری نیست...
🔥
🏆@GATAZARTOSHTs
