دقیقاً این رو به صورت واضحی توی رقص‌های کاپلی غیر ایرانی می‌بینیم که… — الکترون آزاد

الکترون آزاد@FreeEl17 · 415 subscribers Open in TelegramOpen

هِرماسطی رقص ایرانی هنرمند از دست خودش رو بر می گردونه. به خودش مینازه و در عین حال با خودش قهر می‌کن. به خودش نیازمنده و از خودش پرهیز می‌کنه، "ناز" میکنه. میدونی؟ علاوه بر ناز و نیازی که ازش حرف می‌زنیم یه مفهوم دیگه رو هم اینجا داریم. هنرمند کشمکش عاشقانه‌ای که عادت داریم میون دو نفر ببینیم رو در خودش به تنهایی جا میده. توی اکثر رقصهای دیگه دنیا آدمها خودشون رو نصف میبینن و با هم کامل میشن، توی رقص ایرانی، علاوه بر ظرافت حرکتی و ناز و نیاز، فردیت هم نمود عجیبی داره. فاصله جز بودن تا کل شدن رو مثل برق و باد طی می‌کنه. دنیایی رو در خودش خلق می‌کنه و بهت این اجازه رو میده که نظاره‌گر جهانش باشی. ناز، نیاز، قدرت، سه‌گانه‌ایه که باعث و بانی تمایز قابل توجه رقص ایرانیه.

دقیقاً این رو به صورت واضحی توی رقص‌های کاپلی غیر ایرانی می‌بینیم که طرفین حرکات همدیگه رو کامل می‌کنن و مدام با جاگیری‌های مشخصی نشون می‌دن که این یک زوجه. در مقابل زن ایرانی در قوسی هست که طی یک رفت و برگشت کاملاً فردی، اون بدن‌مندی و تنانگی رو نشون می‌ده، یک منظومهٔ aesthetic می‌سازه و داینامیک مخصوصی از قدرت رو با رقصش به نمایش می‌گذاره. اینجا دیگه رقص، صرفاً مجموعه‌ای از حرکاتی که برای سرگرمی اجرا می‌شن نیست. بلکه هنرمند داره با جهان یک رابطهٔ خاصی برقرار می‌کنه و دقیقاً اون سه‌گانه‌ای که گفتی رو به کمال زیبایی‌شناختیش می‌رسونه.

t.me/FreeEl17/14355 Translate

August 31, 2026 124 8