چرا باور دارم که جمهوری اشغالگر اسلامی بدون تردید سقوط خواهد کرد؟
اگر همه تاریخ ایران را زیر و رو کنید، تنها دو الگوی روشن برای پایداری و سقوط همهی سلسلههای ایرانی خواهید دید که به روشنی نشان دهنده روند سقوط و یا ماندگاری آن حکومتها هستند.
✅ الگوی شماره ۱ (نشان دهندهی ماندگاری درازمدت حکومت):
بحران 🔚 نیاز به تخصص 🔚 جذب افراد بیرون از دایرهی محدود قدرت 🔚 بازسازی توان دولت 🔚 پایداری حکومت
✅ الگوی شماره ۲ (نشانه دهنده روند سقوط حکومت):
بحران 🔚 ترس بیشتر حکومت 🔚 دایرهی خودیهای کوچکتر 🔚 حذف افراد مستقلتر 🔚 اتکای بیشتر به وفاداری به حکومت🔚 کاهش ظرفیت تخصصی 🔚 بحران بیشتر 🔚 سقوط حکومت
حتی حکومتهای بیگانهای مانند مغولها نیز که به ایران تاختند، پس از پایان یافتن دوران تازش و ورود به بخش ادارهی سرزمین، برای ادارهی ایران با آن پیچیدگی، به دستگاه اداری و دانش سیاسی ایرانیان تکیه کردند و وارد الگوی شماره یک شدند که در بالا گفته شد. مغولها پس از فتح ایران، برای تبدیل سلطه نظامی خود به یک حکومت پایدار، ناگزیر به جذب و بهکارگیری بخش مهمی از سنت دیوانسالاری و نخبگان اداری ایرانی شدند. (کیلیک کنید _ کیلیک کنید)
حتی در تاریخ ایرانِ پس از تازش اسلام نیز، حکومتهای توانمند و پایدار مانند صفویه معمولا زمانی توانستهاند دوام بیاورند که گذشته از توان سیاسی و نظامی، یک لایه قابلتوجه از مدیران و نخبگان را در اختیار داشتهاند و توانستهاند برخی ایرانیان شایسته را، حتی اگر کاملا همفکر حاکم نباشند، وارد دستگاه دولت کنند. (کیلیک کنید _ کیلیک کنید) حکومتهایی که این ظرفیت را از دست دادهاند، در برابر بحرانها آسیبپذیر شده و از پا درآمدند.
اما آنچه بدون تردید میتوان برای ساختار کنونی جمهوری اشغالگر اسلامی بیان کرد این است که این حکومت وارد بدترین نمونهی تاریخی از الگوی شماره دو که بیان کردیم شده است و هیچ حکومتی در همهی تاریخ هزاران سالهی ایران وجود نداشته که وارد الگوی شماره دو شده باشد و در بلند مدت دوام آورده باشد (گذشته از همه نشانههای دیگری از جمله جنگ، تحریم، مرگ رهبرش و... که این حکومت ضد ایران درگیر آن است).
✍اردوان فرخ
🆔@Clear_thinking
