قصهٔ واژهها | قرنطینه
پشت این کلمهٔ آشنای امروزی، قصهای از روزگار طاعون پنهان شده است.
در سال ۱۳۷۷ میلادی، در شهر راگوزا، بندری در ساحل آدریاتیک ــ که امروز آن را دوبروونیک در کرواسی مینامیم ــ قانونی برای جلوگیری از ورود طاعون وضع شد.
مسافران و کشتیهایی که از مناطق آلوده میآمدند، باید پیش از ورود به شهر مدتی در جدایی میماندند تا اگر نشانهای از بیماری داشتند، مشخص شود.
این مدت در ابتدا ۳۰ روز بود و به آن trentina میگفتند؛ واژهای برگرفته از trenta در ایتالیایی، به معنی «سی».
در دهههای بعد، این مدت به ۴۰ روز افزایش پیدا کرد و نام آن هم تغییر کرد:
quarantena
از واژهٔ ایتالیایی quaranta به معنی «چهل».
و همین واژه، با گذر از زبانهای اروپایی، سرانجام به quarantine در انگلیسی و «قرنطینه» در فارسی رسید.
پس:
quaranta = چهل
quarantena = دورهٔ چهلروزه
جالب اینکه هنوز دقیقاً نمیدانیم چرا عدد ۴۰ انتخاب شد. برخی پژوهشگران آن را به باورهای پزشکی آن زمان و برخی به اهمیت عدد چهل در سنتهای دینی نسبت دادهاند. اما آنچه میدانیم این است که «چهل» سرانجام چنان با این شیوهٔ جداسازی گره خورد که در خودِ واژه ماندگار شد.
#قصه_واژهها
#کالاگان
#زبان
#ریشه_واژه
منابع:
1. Centers for Disease Control and Prevention (CDC), Emerging Infectious Diseases، «Etymologia: Quarantine»، 2013.
2. Centers for Disease Control and Prevention (CDC), Emerging Infectious Diseases، «Origin of Quarantines»، 2005.
3. Centers for Disease Control and Prevention (CDC), Emerging Infectious Diseases، «Lessons from the History of Quarantine»، 2013.
15
3
2
1
1September 4, 2026 474 2
