بعدالتحریر ۱:
آنچه خواندید نه مرثیه است، نه مدیحه و نه ارزیابی کارنامهی بهرام بیضایی که اصلاً در صلاحیت من نیست. متنی است که مسودهی آن را اصلاً یکی دو سال پیش نوشته بودم و غرض از آن طرح مسالهای بود دربارهی رویکردی به هنر و احساسی به میهن که من آن را وطندوستی منفی نامیدهام به گمانم بهرام بیضایی به نحو خودش میکوشید مصداق آن باشد. آثار او، فارغ از کیفیت و موفقیت و شکست هنرمند در تحقق طرح خویش، کوششهای لازمی بود در این راستا: بازخوانی ایران که ناشی از مهر به ایران بود.
قبلا اینجا دربارهی وطندوستی منفی نوشتهام
بعدالتحریر ۲:
در سن کودکی نمایشنامههای بیضایی را در بین کتابهای پدرم دیدم و آثار او بارها موضوع بحث ما بود. به رغم اختلافات، دیشب پای تلفن متوجه شدیم که او یکی از انگشتشمار هنرمندان ایرانی است که فوتش تاسفی در ما برانگیخته. این متن را به پدرم تقدیم میکنم.
61
8
3
2
1December 28, 2025 5.2K 37
