Channels

Top 100 Trending New

Categories

Crypto Gaming News Entertainment Music Sports Tech Gambling Bots and mini apps Finance Business Education Lifestyle Health Travel Auto Fashion Jobs Dating Deals and shopping

Stickers

Stickers Emoji Themes Wallpapers

Bots Gifts Tools

Currency

$ USD ₽ RUB € EUR ₴ UAH ₸ KZT ₺ TRY zł PLN ₪ ILS AED AED R$ BRL Rp IDR RM MYR ¥ JPY ₩ KRW CN¥ CNY

Theme

Português (Brasil)

Bahasa Indonesia

Беларуская

Українська

Channels Categories Stickers Bots Gifts Tools

Premium Wiki Glossary Legal

Notifications Settings Log in

آذرِ بُرزین‌مهر: post #728 — TG.ME

آذرِ بُرزین‌مهر@Azarborzinmehr · 3.4K subscribers Open in TelegramOpen

t.me/Azarborzinmehr/728

7

6

November 18, 2025 3.2K 6

More from this channel

راز و رزم رستم و سهراب علیرضا شجاع‌پور 3.8K·Feb 17 بعدالتحریر ۱: آنچه خواندید نه مرثیه است، نه مدیحه و نه ارزیابی کارنامه‌ی بهرام بیضایی که اصلاً در صلاحیت من نیست. متنی است که مسوده‌ی آن را اصلاً یکی دو سال پیش نوشته بودم و غرض از آن طرح مساله‌ای بود درباره‌ی رویکردی به هنر و احساسی به میهن که من آن را وطن‌دوستی منفی نامیده‌ام به گمانم بهرام بیضایی به نحو خودش می‌کوشید مصداق آن باشد. آثار او، فارغ از کیفیت و موفقیت و شکست هنرمند در تحقق طرح خویش، کوشش‌های لازمی بود در این راستا: بازخوانی ایران که ناشی از مهر به ایران بود. قبلا اینجا درباره‌ی وطن‌دوستی منفی نوشته‌ام بعدالتحریر ۲: در سن کودکی نمایشنامه‌های بیضایی را در بین کتابهای پدرم دیدم و آثار او بارها موضوع بحث ما بود. به رغم اختلافات، دیشب پای تلفن متوجه شدیم که او یکی از انگشت‌شمار هنرمندان ایرانی است که فوتش تاسفی در ما برانگیخته. این متن را به پدرم تقدیم میکنم. 5.2K·Dec 28 روانکاوان به هنر توجه کردند، از این رو که به نظر میرسید میتواند مسائلی را که در تاریکیهای ژرفای ذهن آدمی اختفا دارد را به نحوی و با یافتن زبان و بیانی به زیر نور بکشد و متبلور کند. اما به نظر میرسد که ملتها نیز، ولو استعاراً، روح و روانی دارند و این روان نیز مغاره‌های تاریک خود را دارد. هرقدر حال ملتی بدتر باشد، احساسات ناخوشی مثل عقب‌ماندگی، غبطه، یأس و سرخوردگی، نفرت و... بیشتر در او انباشته شده باشد، این تاریکی‌ها بیشتر و انگل‌ها و امراضی که در آن رشد میکند فراوانتر میشوند. به این ترتیب، آثار هنری از طریق متبلور کردن و واضح کردن این چیزهای مبهم، از طریق بخشیدن نامی مشخص به پرهیب یک هیولا لااقل این امکان را برای ما فراهم می‌آورند که بدانیم با که می‌جنگیم. یک شعبه‌ی مهم آثار هنری که از این جهت اهمیت دارد، آثار هنری و خصوصاً رواییِ تاریخی است: یعنی رمان و داستان و فیلم و نمایشنامه‌هایی که موضوع آنها چیزی در گذشته‌ی یک ملت است. از طریق یادآوری این گذشته ملت میتواند بداند کیست و چه بسا بتواند بداند که خواهد بود، می‌تواند به یاد بیاورد که مشکل از کجا آغاز شده، وضع کنونی نتیجه‌ی کدام کرده و ناکرده‌ی او در گذشته است و الی آخر. ملت‌هایی که در قرن نوزدهم و بیستم مسائل و بحرانهای عظیم را تجربه کردند، خصوصاً ژاپن، آلمان و روسیه (لااقل من این سه را تا حدی می‌شناسم) هر یک به شیوه‌ی خود کوشیدند از خلال آفرینش آثار تاریخی با مساله‌ی خود روبرو شوند. البته هنرمند موظف و متعهد نیست به این که مشخصاً به چنین موضوعات یا هر موضوع مشخص دیگری بپردازد. ولی ملت‌ها -خصوصاً در زمانه‌ی عسرت و بحران- موظفند شرایطی فراهم بیاورند که در دامان آنها هنرمندانی به عمل بیاید از آن نوع که قادر به ایفای این نقش -کاوش در گذشته- باشد. نظر به این امر جالب است که تعداد کسانی که متعرض این مساله شده‌اند در ایران اینقدر کم است. بخش بزرگ هنر روشنفکری ما که خیلی به تحقیر آثار بازاری هم اصرار داشت، همّ و غم خود را مصروف سانتیمانتالیسم و سیاست یا ترکیب مهوع این دو کرد. ادبای ما بیشتر مشغول مدح مفهوم مبهمی به نام آزادی، (مبهم بخصوص برای خودشان) پرنوگرافی رنج و ریش کردن دل مخاطب و مزخرفات سانتیمانتال درباره‌ی عواطف شخصی بی‌ارزشش و مبتذلشان بودند. در این فضا کسانی مانند بیضایی که فکر میکردند باید به بزنگاه‌های حساس تاریخ ایران برگردند تنها ماندند. به نظر دیگران نمیرسید که لازم است به وضع ایران در آستانه‌ی حمله‌ی عرب، در آستانه‌ی حمله‌ی مغول، در ضمن جنگهای داخلی و ... بپردازند. صادق هدایت در ابتدای ادبیات جدید فارسی ضرورت این مساله را حس کرده بود، ولی پیروانی سخت اندک یافت. عموم اهالی هنرهای روایی یا اصلاً تاریخ ایران را قابل نمی‌دانستند و نمی‌بینند (آن را گذشته‌ی سیاه ستم و استبداد و سنتهای پوسیده و نظایر این می‌شمارند) یا بازخوانی تاریخ برایشان تنها به انگیزه‌ی گرفتن بودجه‌های دولتی و آثار تبلیغاتی است، نظیر سریال‌های مذهبی و اقتباس‌های سینمایی از رمان‌های تاریخی. کیستیِ من یعنی آنچه کرده‌ام و آنطور که آن را به یاد می‌آورم. کیستی یک ملت نیز همین است: آنچه کرده و آنگونه که به یاد می‌آورد. وقتی تاریخ نباشد، گذشته‌ای نیست، وقتی گذشته‌ای نباشد، هویتی وجود ندارد. نتیجه‌ی ناگزیر این وضع آن است که کوششی برای تاسیس هنرهای ایرانی هم نمی‌شد و نمی‌شود. در طی قرن اخیر عده‌ی بزرگی کوشیدند ادای هنرمند فرانسوی و آمریکایی را دربیاورند تا سه‌تایی غضنفروار همراه آنها به جایی ببرندشان، عده‌ی دیگری کوشیدند عنصر ایرانی را مثل یک جنس اگزوتیک از شرق افسانهای به اروپایی جماعت قالب کنند. کسانی مثل بیضایی که سوالشان این بود که «تئاتر ایرانی» بالاخره چیست و چگونه باید باشد، سخت اندک بودند.. تصویر سیاهی است: هنرمندی که غیر از سانسور حکومتی و بی‌اعتنایی جامعه باید با سانسور صنف خودش نیز سر و کله بزند و در فضایی که التفات به شاهنامه علامت عقب‌ماندگی، فاشیسم و نظایر این قلمداد می‌شود، اصرار کند که هیچ گیاهی بی ریشه نیست و ریشه‌ی هنرمند ایرانی لاجرم در سنت ایرانی است. با این حال بیضایی و هم‌نسلان او یک بخت بزرگ داشتند. آنها آخرین کسانی بودند که ممکن بود در سن جوانی استعدادشان کشف شود و در زمان جوانی آنها هنوز نهادهایی بود که خواهان پرورش هنر واقعی باشند و برای چنان جوانانی مثل سکوی پرش عمل کند. آن نهادها در ایران درهم‌کوبیده شد و در جهان منحط غرب امروز به اضمحلال رفته. پیش روی جوانان مستعد نسل‌های بعدی اصلاً نردبانی نیست که اگر سعی کافی داشته باشند از آن بالا بروند. ما نام آنها را نمی‌دانیم و برایشان سوگوار نخواهیم بود، زیرا آنها در همان تاریکی اهریمنی که محل رشد انگل‌هاست می‌پوسند و روی آفتاب را نمی‌بینند. جا دارد از خود بپرسیم چرا دوست داشتن ایران اینقدر هزینه دارد؟ سپاس ریوندی 4.3K·Dec 28

آگهی روز دوشنبه‌ی این هفته ساعت ۵ عصر به دعوت پردیس کتاب مشهد در آنجا درباره‌‌ی ادبیات جهان سخن خواهم راند. محور این بحث رابطه‌ی برخس با ادبیات جهان و تاثیر آن در نویسندگی و آثار او خواهد بود. ممنون می‌‌شوم این آگهی را برای علاقمندان احتمالی بفرستید 2.6K·Dec 27

🔸 هیولاها از بین نرفته‌اند؛ فقط شکل‌شان عوض شده. از هیولای "فرانکنشتاینِ" قرن نوزدهم تا هوش مصنوعیِ امروز، ترس ما یکی‌ست: دانایی بدون مسئولیت. شاید برای همین است که در عصر سلطه‌ی علم، دوباره به ادبیات گوتیک برمی‌گردیم. 📖 نشر مَد به‌زودی چند داستان گوتیک برگزیده از برام استوکر، خالق رمان "دراکولا" را منتشر خواهد کرد. #فرانکنشتاین #ادبیات_گوتیک #AI #ترس_مدرن #برام_استوکر #خانه_قاضی #کتاب_بخوانیم #نشر_مد 2.8K·Dec 23

An open web layer over public Telegram — search, stats and channel reading right in your browser, no account, no install.

Not affiliated with Telegram FZ-LLC; all data comes from public sources.

Catalog

Top channels Categories Countries Search

Content

Stickers Emoji Gifts Themes Wallpapers

Help

Tools Wiki Glossary Blockchain Safety Premium Advertisers Advertising

© 2026 TG.ME · G.Media network· Updated 09/02/2026 · v0.2.0 · 8721010

Privacy Terms DMCA & complaints Report a violation

Similar channels

📚آرمانشهر| Liberal Utopia📚3K subscribers

یادداشت‌های دفتر سیاه3K subscribers

بیت‌گاید6.1K subscribers

مدرسه6K subscribers

کتابخانه بابل4.4K subscribers

@litera999کتابخانه‌وموزه74.2K subscribers

روایتِ روانبُد4.7K subscribers

Safe Haven196 subscribers