ጉባኤ ሐዋርያት

“አንተሰ አንተ ክመ ወዓመቲከኒ ዘኢየኀልቅ" «አንተ ግን ያው አንተ ነህ፥ ዓመቶችህም ከቶ አያልቁም።»
  — መዝሙር 102፥27

ቅዳሴ ዮሐንስ ወልደ ነጐድጓድ ቍ 4-6

“እኛን በሚቆጣጠር በእርሱ ዓይኖቹ ፊት ሁሉ ነገር የተራቆተና የተገለጠ ነው እንጂ፥ በእርሱ ፊት የተሰወረ ፍጥረት የለም።”
  — ዕብራውያን 4፥13

ሠራዒዬ ቀራፂዬ፣ አምላኬ ሆይ!
በሥራ የማልፈጽመውን ነገር የምናገር እንደሆነ፣
ያኔ በከንቱ ከሚያስተጋባው የናስ ጸናጽል የተለየ አይደለሁም (1ኛ ቆሮ. 13:1)፤
የራሴንም የጩኸት ድምፅ የማልሰማ ሆንሁ።
አቤቱ፣ ከፊትህ አታርቀኝ፤ አትተውኝም፤
ለመሰናከልም አትዳርገኝ፣ መድኃኒቴ ሆይ።
እኔስ ጎስቋላ፣ ድሃና መጻተኛ ነኝና፤
ለአንተም አእላፍ መክሊት ዕዳ ያለብኝ (ማቴ. 18:24)።
ነገር ግን [አካላዊ] ቃል ሆይ፣ አሁንም እንደ ቀደመው ቸርነትህ አድርግልኝ!

መፍቀሬ-ሰብእ (ሰውን የወደድክ) ክርስቶስ ሆይ ከጸሐይ መውጪያ እስከ መግቢያዋ ድረስ አኰቴት ላንተ ይገባሃል።

...ከማርያም አንዳች ነገር ያልነሣ ቢሆን ኖሮ፣ ከምድር የተገኘውን ሥጋ የሚመግቡትን ከምድር የሚገኙ ምግቦችን ከቶ ባልተጠቀመም ነበር። እንደዚሁም ሥጋው የራሱን ምግብ ካልተራበ በቀር፣ እንደ ሙሴና ኤልያስ እነዚያን አርባ ቀናት ጹሞ ባልተራበ ነበር። ደግሞም ደቀ መዝሙሩ ዮሐንስ ስለ እርሱ ሲመሰክር፣ “ኢየሱስም ከድካሙ የተነሣ በጉድጓዱ አጠገብ ተቀመጠ” (ዮሐንስ 4:6) ባላለም ነበር። ዳዊትም አስቀድሞ ስለ እርሱ፣ “በቍስሌ ላይ ኀዘንን ጨመሩ” ብሎ ትንቢት ባልተናገረም ነበር። በአልዓዛርም ላይ ባላለቀሰ፣ ታላቅ የደም ወዝም ባላጠበው ነበር። “ነፍሴ እጅግ አዘነች” (ማቴዎስ 26:38) ባላለም ነበር። ጎኑም በተወጋ ጊዜ ደምና ውኃ ባልፈሰሰም ነበር።

ቅዱስ ሄሬኔዎስ።

St. Irenaeus, Against Heresies, 3.22.1