منطق متعلق به احساسات

ای‌بابا سگه نشسته رو مبل، پاشو می‌خوام بشینم چاییم رو بخورم بچه.

[media, no text]

باورم نمی‌شه، رندوم رفتم بازی‌های که پونزده سال پیش روی لپ‌تاپم داشتم رو توی اپ‌استور سرچ کردم و همشون هستن :))) کودک درونم خیلی خوشحال شده.

هم وقت ناخن می‌گیرم، هم می‌شینم ناخنام رو کوتاه می‌کنم و سوهان می‌کشم، عالی هستم.

من واقعاً آمادگی شروع زندگی دانشجویی رو ندارم.

اصلاً حواسم نبود به اینکه اینقدر‌ زمان کمی مونده.

عه پیام قبلی هم در مورد سروین بود، یوهههخ باباخشید دیگه عاشق شدم چیزی نمی‌فهمم غیر از عشق.

با سروین وقتی رندوم می‌ریم بیرون و دنگی حساب می‌کنیم اذیت می‌شم راستش :)) دلم می‌خواد همه‌چی رو من حساب کنم فقط، ولی شرایط مالیم اجازه نمی‌ده.

چه اورثینکی کردم تو این هیری‌ویری پشمام.

سه ماه از تولدم گذشته ولی هنوز ناراحتم که روز تولدم ناراحت بودم :)) سروین اونقدر زحمت کشیده بود، هوف.

کاش بشینم بنویسم چرا اینقدر از خودم دلخورم، و سعی کنم جبران کنم تا حالم بهتر شه.

هرجوری که تلاش کنم، نمی‌تونم زندگی خانوادگیم رو تغییر بدم، باید قبول کنم خانواده من اینه، اینطوریه، و همین‌طوری به زندگیش ادامه می‌ده. باید قبول کنم که من ازشون جدام، من مستقلم، زندگی خودم رو دارم و زندگی خودم رو می‌سازم، شخصیتم، ارزشم، شأنم، همشون به خودم و تنها خودم وابسته‌ست.

وخامت امکان مهاجرت خیلی داره ناراحتم می‌کنه.

یه چیزی بگم؟ این پیام بالاییه فقط فاجعه انگاری بود :))) هیچی نشد و هیچی نبود.