گاهی آدمها از چیزی که واقعاً میخواهند، فرار نمیکنند؛
از ترسِ بهدست نیاوردنش فرار میکنند.
مثلاً میگویند: «رابطه نمیخوام.»
«به کسی اعتماد ندارم.»
«تنهایی بهتره.»
«اصلاً برام مهم نیست.»
اما پشت بعضی از این جملهها، ممکنه یک ترس قدیمی پنهان شده باشه:
ترس از طرد شدن،
ترس از وابسته شدن،
ترس از آسیب دیدن،
یا حتی ترس از اینکه اگر واقعاً چیزی را بخواهم، از دستش بدهم.
گاهی چیزی که اسمش را «بیتفاوتی» گذاشتهایم،
در واقع یک مکانیسم دفاعیست برای اینکه کمتر آسیب ببینیم.
🧠 خودت را قضاوت نکن؛
اول ببین پشت رفتارت چه ترسی ایستاده.
