شهوت، عاقبت چیزی را نمیسنجد. به قول پاسکال، دل، منطقی دارد که منطق از آن بیخبر است. اگر درست فهمیده باشم، منظور او این بوده که وقتی هوس، دل انسان را تسخیر میکند، برای خود دلایلی میسازد که نه تنها پذیرفتنی به نظر میرسد، بلکه همه چیز را خوش فدای دولت عشق مینماید. انسان را قانع میکند که از دستهشتن آبرو و بهجانخریدن ننگ در راه عشق متاعی ناچیز است. شهوت مخرب است. شهوت بود که آنتونی و کلئوپاترا، تریستان و ایزوت، پارنل و کیتی اوشی را نابود کرد و این شهوت اگر از میان نبرد، خود از میان خواهد رفت. آنوقت است که پریشانی در برابر انسان رخ مینماید که سالهای عمر خود را به هدر داده، ننگ را همه بر خود خریده، تیرهای حسد را به جان پذیرفته، تلخی خفت را چشیده، رقت دل خود را همه به آخر رسانده و ثروت روح خود را به خاطر چیز نَیَرزندهای از دست هشته است و خوابهای طلایی خود را همه در کسی بسته که پشیزی ارزش نداشته است.
ویلیام سامرست موام
@Fuge22
Forwarded fromWaldstein🍓
August 10, 2026 2.2K 30
