ما باید بتوانیم روشنتر درک کنیم که دقیقاً به چه دلیلی «انسان تودهای» به این آسانی به فردی متعصب تبدیل میشود. آنچه به گمانم دریافتهام این است که چنین نفوذپذیری و تأثیرپذیریای ناشی از این واقعیت است که انسان — یعنی همان فرد — برای تعلق یافتن به توده و تبدیل شدن به یک انسان تودهای، ناگزیر بوده است بهعنوان یک پیشنیاز، هرچند بدون کمترین آگاهی از آن، خود را از آن واقعیت جوهری که با فردیت نخستین او، یا بهتر بگویم با واقعیت تعلق او به یک گروه کوچک «واقعی» پیوند خورده بود، تهی سازد. نقش بهشدت شوم مطبوعات، سینما و رادیو در این بوده است که آن واقعیت اصیل را از میان غلتکهای مسطحکننده عبور دهند تا الگویی تحمیلی از ایدهها و تصاویر را — که هیچ ریشهٔ واقعی در اعماق وجود سوژهٔ این فرآیند ندارند — جایگزین آن سازند.
—گابریل مارسل، انسان در برابر جامعهٔ تودهای
Forwarded fromتأملات
August 1, 2026 2K 20
