طرحواره‌ها اغلب یادگاری وفاداریِ کورکورانه‌ی ما به مراقبانِ اولیه‌مان هستند.
کودک ترجیح میدهد بارِ گناه، بی‌کفایتی یا بدی را روی دوشِ خودش بگذارد تا اینکه بپذیرد دنیای اطرافش و آدم‌های امنِ زندگی‌اش نقص دارند؛ چون پذیرشِ نقصِ والدین یعنی فروپاشیِ کلِ جهانِ ایمنِ کودک.
ما در بزرگ‌سالی وانمود میکنیم که آزادیم امّا همچنان با همان عینکِ کهنه و وام گرفته از کودکی، جهان را برآورد میکنیم..🍁☕
14
6
4۱۴ آبان ۱۴۰۵ ۳۰۲ ۶ ۸
