اگر میخواید در این دوران سخت و طاقت‌فرسای زندگی در ایران با تماشای یک انیمه به مرز جنون و عصبانیت برسید،
اگر میخواهید به مدت ۱۲ قسمت متوالی -تا به این‌جا- گوشتان از صدای گریه، عربده و ناله‌ی صداپیشه‌های ژاپنی کر شود،
اگر میخواهید هنرنمایی از داد بیداد کردن‌ها فراتر از آنچه از یوکی کاجی در اتک آن تایتان دیده‌اید، ببینید،
اگر میخواهید با قصد دیدن یک انیمه‌ی سافت و حال خوب کن اثری را شروع کرده و بعد دقیقا با مخالف آن روبه‌رو شوید و احساس اسکم شدن داشته باشید،
اگر میخواهید احساس بدبختی، ناامیدی، عجز، عصبانیت، نفرت، بیچارگی را جز در زندگی واقعیِ این روزها حتی موقع تماشای انیمه داشته باشید،
اگر میخواهید یک اثر بشدت ضعیف و ناامید‌کننده از نویسنده‌ی اثر وایولت اورگاردن را دنبال کنید و هر ۴ دقیقه یک بار با خود بگویید، <این دیگه چه بولشتیه؟ - خیلی مودب بودم->
اگر میخواهید اثری را ببینید که بخش بیشتر آن با روایت فلشبک‌های تکراری پر شده طوری که به سر حد تهوع برسید،
اگر میخواهید دیالوگ <تقصیر من بود! ای کاش من میمردم> را روزی ۱۰ بار نشخوار کنید قِی کنید و سپس دوباره نشخوار کنید!
اگر میخواهید بیخودترین شخصیت پردازی‌ها، بیخودترین رشد شخصیتی‌ها، بیخودترین منطق چینش داستان، بیخودترین روابط را در یک انیمه شاهد باشید،
در یک کلام اگر میخواهید روانتان را به **** دهید
حتما این انیمه را تماشا کنید.
#Agentsofthefourseasons
🎐 @WatashiwaSayaKa
24
6
6
4
3
2June 14, 2026 810 14
