▪️ ❞ و هر کس از پند و اندرز دادن [به حاکم] ناتوان است، نباید به سلطان نزدیک شود و با او همنشینی کند؛ چرا که همنشینیِ عالِم با او در عینِ نصیحت نکردنش، [بهمنزلهٔ] صحهگذاردن [بر کردار او] است، بهویژه آنگاه که این همنشینی مکرر و پیوسته باشد.
و از بزرگترین عواملی که کارِ ناصحان را تباه میسازد، [رفتارِ] آن دسته از عالمان است که در عینِ سکوت، بر سلطان بسیار رفتوآمد دارند؛ چراکه اگر سلطان از سوی دیگران پند داده شود، تأییدِ سکوتکنندگان را به یاد میآورد و پندِ مصلحان را بر ستیزهجویی در امر حکومت، کمیننشینی [برای فرصتطلبی] و فتنهانگیزی حمل میکند.
و شرارتِ سکوتکنندگان در برابر باطل آنگاه فزونی مییابد که سلطان را بر کار نیکش بستایند و از کار بدش دم فروبندند، و بپندارند که سکوتشان در برابر بدی بهمعنای تأیید نیست و ستایشِ آنان بر کار نیک، حق است؛ در حالی که تباهی و گمراهیِ سلطانی حتمی است که ستوده شود اما پند داده نشود، حتی اگر آن ستایش بهحق باشد.
و سختتر و ناپسندتر از همه آن است که عالِم، حاکم را بر کردار یا گفتارِ ناشایستش مدح گوید؛ که این کار، آراستنِ باطل در چهرهٔ حق است و از کردارِ منافقان بهشمار میرود، نه عالمانِ راسخ و فقیهانِ ژرفاندیش. ❝
✍🏼 الشيخ عبدالعزیز الطریفی -فكاللهأسره-
#التفسير_والبيان_لأحكام_القرآن
═══ ༻✿༺═══ ••
🆔 @waai_fa | «وعــی»
🆔 @waai_fawaed | «کانال خاص طلاب»
