هنرمند نوروژی، مِته ترون‌وُل در اواخر دهه‌ی ۱۹۹۰ راهبرد نظام‌مندش به عکاسی پرتره را که در استودیوی خود پرورده بود به فضای باز آورد. او چندین مجموعه عکس از جوامع دوردستی در گرینلند و مغولستان خلق کرده که مردم و محیطشان را تصویر می‌کنند. خیابان‌ها در این پرتره‌های تکی یا جمعی نقش پس‌زمینه را ایفا می‌کنند. زاویه‌ی عکس‌برداری دقیقاً روبه‌روی افراد است. این قاعده‌ی عکاسان سرد که از تنوع زوایای دوربین صرف‌نظر کرده، ساده‌ترین و سرراست‌ترین موقعیت را نسبت به سوژه اتخاذ می‌کنند، بیننده را در رابطه‌ای مستقیم با افرادِ به تصویر درآمده قرار می‌دهد، گویی همچنان که ما به آنها می‌نگریم، آنها نیز به ما می‌نگرند.
متن: عکاسی به منزله‌ی هنر معاصر، شارلوت کاتن، ترجمه هلیا دارابی، نشر نظر
#مته_ترون_ول#شارلوت_کاتن
@volupte
۱۰ آبان ۱۴۰۴ ۸۴۸ ۶
