جان سرل استعاره را همچون کنش گفتاری غیر مستقیم می‌انگارد، یعنی می‌گوید در کنش گفتاری استعاری، منظور گوینده از گفتارش با معنی جملاتی که ادا می‌کند متفاوت است. الگوی سرل مربوط به کنش گفتاری غیرمستقیم از آن مواردی است که وقتی می‌گویم "شما پایتان را روی پای من گذاشتید" منظورم این است که "لطفاً پایتان را از روی پای من بردارید" ؛ به عبارت دیگر، "شما پایتان را روی پای من گذاشته‌اید" کنش گفتاری غیر مستقیمی است که از شما می‌خواهد که حرکتی انجام دهید. سرل می‌گوید استعاره، مورد خاص و پیچیده‌ی یک کنش گفتاری غیر مستقیم است، یعنی مورد خاصی که چیزی می‌گوییم اما معنی و مقصودمان چیز دیگری است. از دیدگاه، وقتی می‌گویم "زندگی جز سایه‌ای گذرا نیست" ، چیزی می‌گویم که به مفهوم حقیقی، کاذب است؛ لیکن معنا و منظورم این است که زندگی سست و بی‌پایه است و چندان نمی‌پاید. سرل فکر می‌کند که مجموعه‌ی پیچیده‌ای از اصول وجود دارد که طبق آن استعارات ایجاد و فهمیده می‌شوند و می‌کوشد آن اصول را ارائه دهد.
متن: مبانی فلسفه‌ی هنر، آن شپرد، ترجمه علی رامین، انتشارات علمی و فرهنگی
#جان_سرل #آن_شپرد
@volupte
۶ آبان ۱۴۰۴ ۳۹۸ ۱۰
