چرا باید از واژه‌ها بر خلاف کاربرد اصلی‌شان استفاده کنم؟ مگر مثلاً وقتی فروید/ دانشمند حتی کابوس را رؤیای کامروایانه می‌نامد، همین کار را نمی‌کند؟ تفاوت در کجاست؟ در رویکرد علمی، کاربرد جدید [واژه] از طریق یک نظریه توجیه می‌شود و اگر این نظریه اشتباه باشد، آن‌وقت کاربرد تازه‌ی تعمیم‌یافته هم باید وانهاده شود. اما در فلسفه، کاربرد تعمیم‌یافته را آرای درست و غلطِ مربوط به فرایندهای طبیعی پشتیبانی نمی‌کنند. هیچ واقعیتی توجیهش نمی‌کند، و هیچ [واقعیتی] هم نمی‌تواند آن را ساقط کند.
لودویگ ویتگنشتاین
متن: ویتگنشتاین در تبعید، جیمز سی. کلاگ، ترجمه احسان سنایی اردکانی، نشر ققنوس
#ویتگنشتاین
@volupte
۱ آبان ۱۴۰۴ ۳۱۹ ۶
