✔️چه نگرانیهایی در رابطه با نژاد این سگ وجود دارد و چه گزینههای درمانی در دسترس هستند؟
❗️نژاد شپرد استرالیایی یکی از نژادهایی است که بهطور رایج دارای جهش در ژن MDR-1 است. این جهش بیشتر در سگهای گلهدار مشاهده میشود. سگهایی با این جهش، عملکرد ناقص پروتئین P-glycoprotein دارند؛ این پروتئین بخشی از سد خونی-مغزی (BBB) است که نقش حیاتی در محافظت از سیستم عصبی مرکزی در برابر سموم و داروها دارد. اختلال در این پروتئین باعث میشود که دوزهای بالای داروهایی مثل ایورمکتین باعث مسمومیت عصبی شدید شوند.
داروهای آورمکتین با تقویت کانالهای کلر گیتشده با GABA عمل میکنند که در بندپایان و نماتودها در سیستم عصبی محیطی وجود دارند، اما در پستانداران فقط در CNS یافت میشوند. به همین دلیل، در حیواناتی با جهش MDR-1، استفاده از داروهایی مثل ایورمکتین و دورامکتین در دوزهای درمانی برای جرب بسیار خطرناک است (برخلاف دوزهای کم مورد استفاده برای پیشگیری از کرم قلب).
👈🏻با این حال، امروزه گزینههای درمانی متنوعی وجود دارد که درمان این نژادها را آسانتر کرده است.
یک گزینه ایمن و مؤثر، حمام با صابون ها و شامپو های گوگردی است که علاوه بر اثر درمانی، خاصیت تسکیندهنده و کاهشدهنده خارش نیز دارد.
سایر گزینههای درمانی شامل موارد زیر هستند :
❗️• حمام آمیتراز (amitraz) دو بار در هفته، سه نوبت
❗️• سلامکتین (selamectin) با دوز ۶–۱۲ میلیگرم/کیلوگرم موضعی، هر دو هفته یکبار برای سه نوبت
❗️• ترکیب موضعی موکیدکتین/ایمیداکلوپرید (Advocate یا AdvantageMulti) هر دو هفته یکبار برای سه دوز
(در ایران موجود نیست❌)
❗️• اسپری فیپرونیل با دوز ۳ میلیلیتر/کیلوگرم، هر دو هفته برای سه نوبت
#داخلی_دام_کوچک
#کیس۵۹
✨ https://t.me/vetline24
💬نظرات و تجربیات خودتون رو توی کامنت ها با ما به اشتراک بگذارید👇🏻
