خانه، اگر مال تو باشد حتی در غیابت به نام تو نفس میکشد و در نبودنت غبارآلود میشود. جای خالی تو را با هیچ حضوری پر نمیکند. انگار دیوارهایش، پنجرههایش و سکوت عصرهایش تو را از بر هستند. در خانه نبودن تو هم شکلی از حضور است.
اما جایی که سهم تو نیست هرچقدر هم گرم و باشکوه به نظر برسد چیزی جز هتل نیست. تا وقتی مسافری، لبخندها برای توست و چراغ اتاقت روشن. اما همین که موعد رفتنت برسد ملحفهها را عوض میکنند رد قدمهایت را از راهروها میشویند و کلید همان اتاق را به دست مسافری دیگر میسپارند چنان که هرگز کسی به نام تو از آنجا عبور نکرده است.
وصف
3
July 24, 2026 13.1K 39
