توهمِ معصومیت در دادگاهِ جانورانِ شیکپوش
علی اشکان نژاد
انسان مدرن، در توهمِ چیرگی بر هستی، از بستر اصیل خود گسسته و به انگلی بیحاصل، عافیتطلب و سیریناپذیر بر پیکرهٔ زمین بدل شده است. او با ولعی پایانناپذیر، رفاه خویش را از دلِ ویرانیِ طبیعت بیرون میکشد و در این استیلای خودکامه، ذاتِ خود را به غریزهای کور برای بلعیدن، مصرف کردن و بهرهکشی تقلیل داده است. در این زیستِ طفیلیوار، دیگر نشانی از آن باشندهٔ هماهنگ با جهان نیست؛ بلکه تنها موجودی تباهگر برجای مانده که نفسِ حضور و شناختش از هستی، مساوی با ستم و تجاوز به ساحتِ حیات است.
با چنین تباهیِ نهادینهای، صحنِ دادگاههای امروز دیگر جایگاهی برای مظلومنمایی و تمنای ترحمِ هیچکس نیست. دادرسان و شارحانِ قانون باید با این حقیقتِ تلخ روبهرو شوند که دوگانهٔ کلاسیک و وهمآلودِ «آدمیِ بیگناه» در برابر «آدمیِ بزهکار» برای همیشه فرو ریخته است. ترازوی قضاوت اکنون، نه برای سنجشِ حق و باطل، بلکه همواره در حالِ وزن کردنِ میزانِ تقصیرِ میان دو متجاوز است. در این زمانه، قاضیِ آگاه میداند که در پسِ هیچ پروندهای دفاع از یک معصوم در کار نیست؛ او تنها در حالِ تنظیمِ نزاع، مهارِ تنش و سهمخواهی میان دو جانورِ ذاتاً تبهکار است.
@towardinside
August 25, 2026 216 4
