house of the rising sun

این پیام رو فوروارد کنید تا توی چند خط کوتاه بهتون بگم که اگر چنل شما یک اخترک بود چه شکلی می‌شد؟

Raise Your Glass

[media, no text]

[media, no text]

[media, no text]

[media, no text]

چالش "این پیام رو تو چنلاتون فور بزنید تا براساس وایب چنلتون همچین پرتره های مفهومی بکشم." "ظرفیت داره"

There's no way they've killed my little boy, Newt.

[media, no text]

Strangers

[media, no text]

Make her feel like art

ولی من با بیدِ مجنون یاد مهتا میفتم.

اما من می‌دانستم نور است و شاید تمام چیزی که آن روز فهمیدم همین بود که بعضی چیزها بازنمی‌گردند اما نبودنشان هم نمی‌تواند جهان را کاملا تاریک کند. گاهی کافی‌ست بیدی کنار آب بماند، با شاخه‌هایی که هنوز به سوی زمین خم شده‌اند، و ریشه‌هایی که در تاریکی هنوز راه نور را به خاطر دارند.

"ریشه" گویی به همین دلیل بود که بیدها با آن همه اندوه هنوز سبز می‌شدند. نور از لابه‌لای شاخه‌هایشان عبور می‌کرد و روی آب می‌افتاد؛ کم‌رنگ، شکسته و لرزان. آن‌قدر ظریف که اگر حواست نبود، فکر می‌کردی فقط انعکاس آسمان است.