گسترش ایده در محیط یک بخشاش این است که پیگیرانه ببینی دورتادورت را با چه پر کردهیی و میکنی و چه میخورانی به ذهنت و آیا حواست هست به ناخودآگاه و همین یک لحظه دیدن و گفتن اینکه «یک بار که مهم نیست» یعنی ثبت شدناش در حافظهی بدن و بعد یک جایی که نمیدانی چجوری خودش را نشان میدهد و ئه، باورم نمیشود اینهمه اثرگذار بود آن یک لحظه و یک بار که چون مهم نمیشمردماش میشد هزار و ده بار و در نتیجه کیفیت مواجهات روزانه و ورودیها، کیفیت خروجیها را تعیین میکند پس بکوش در جایگاه هر روزت، جلوی دستت، کنجی را اختصاص بدهی برای چیزی که برایت مهم است و با این نیرو که از نوشتن میگیری جایش را در زندگیات گسترش بدهی تا محیطی که چیدهیی و میچینی وسعتبخش دید و فکر تو باشد و البته کوششی عینی برای حفاظت از ذوق تو. مبینا ملائی @Themolaie
August 23, 2026 255 10
