💠 اول کم کردن تعلقات و بعد گرفتار محبت شدن
حضرت شعیب علیه السلام در میان انبیا، سیر محبتی داشتند. محبت، فرع معرفت است و معرفت به خدا، فرع مجاهده و شناخت نفس. افرادی که در جامعه، هزار رقم مشکلات دارند، انذار و محبت مورد تأیید قرآن است که آنها را نجات می دهد. آخرش باید در انسان، یک حرکتی ایجاد شود. تمام مشکل ما این نیست که محبت نداریم. محبت، فرع معرفت و زحمت است. وابستگیهای «نفسانی»، مانع انسان است. اگر نفس را رها کنی، بیش از هشت ساعت میخوابد. از خواب هم که بیدار شود، میل به انواع غذاها دارد. ارتباط با خانواده هست، ارتباط با اجتماع هست. با این همه اشتغالات، این نفس می خواهد مبتلا به عشق خدا باشد؛ معلوم است که نمی شود. مسیری را که انبیا و بزرگان از حواریین ائمه ارائه می کردند، این بوده است که شخص را به سمت اصلاح پیش می بردند؛ اول او را از تعلّقات نفس جدا می کردند و به او میشناساندند؛ سپس او را گرفتار محبت می کردند. در این صورت آن محبت، محبتی پایدار است.
✍ شیخ جعفر ناصری (حفظه الله تعالی)
🔮 مؤسسه طب الحیات سابقون
@tebolhayate_sabeqon
