«و ما او را از پستانها بازداشتیم.»
موسی علیهالسلام گرسنه و پر از شیر بود، اما آسیا (مادر رضاعی) میخواست به او شیر بدهد و فرعون میخواست او را ساکت کند. همه مشغول و گرفتار بودند؛ یکی پس از دیگری دایهها میآمدند، اما هیچکدام مورد قبول او قرار نمیگرفتند.
در میان همه این اتفاقات، تنها کسی که دلش میخواست او را به مادرش بازگرداند، خداوند بود.
همانا خداوند چیزی را نمیبخشد مگر اینکه در برابر آن چیز بهتری عطا کند، و دری را نمیبندد مگر اینکه در پس آن خیری بزرگتر باشد.
اگر خداوند رحمت خود را در هر حرام و حکمت خود را در هر منع و محرومیتی به ما میفهماند، راه برای ما روشن میشد!
پس فرمود: «و ما او را از پستانها بازداشتیم.»
و نتیجه چه شد؟ «پس او را به مادرش بازگرداندیم.»
یعنی چیزی که در ظاهر یک محرومیت و سختی بود، در حقیقت وسیلهای بود برای رسیدن به خیر و رحمت بزرگتر از سوی خدا.
@taskin_dell
9
2
1August 23, 2026 451 5
