فرانسه با لهجهٔ رشتی.

دلم یه مهمونی میخواد که با همون دو سه تا آدم‌های محدود شاهینِ قدیمی و داریوش و هایده و نهایتا شادمهر دهه‌هشتاد گوش کنیم و لباس‌های قشنگ بپوشیم و غذاهای خوشمزه بخوریم و مدد زکریا جوری به دادمون برسه که حتی یادمون نیاد کجا زندگی میکنیم و چجوری دروازه‌های جهنم به رومون بازه و چی بهمون میگذره و زمان همو…

!!!

خداوندِ زورا درافتی به گور.

آن سالهای بعد، روزگار سیاه مردم مثل زخمی ناسور بر پیشانی تاریخ ماند که ماند هیچکس سال بلوا و قحطی و جنگ را از یاد نبرد هیچکس این نحوست و نکبت را از یاد نبرد که برخی تفنگ برداشتند یاغی شدند مردم شهرشان را کشتند و چپاول کردند.

مهم نیست واقعا مهم نیست فقط چند دهه دیگه تا هیچ کدوم از ما باقی نمونه و هیچکس خاطری از این هجوم سیلی‌های تیز به صورت‌های رنجور مثله شدمون نداشته باشه.

A whole-ass universe out there and yet nothing more glorious than women protesting, women yelling in a clear voice, women raising up, and women RAGING!

[media, no text]

خاکستری، خاکستری، خاکستری صبح، مِه، باران اَبر، نگاه، خاطره در من ترانه‌ای نبود، تو خواندی در من آینه‌ای نبود، تو دیدی ریشه‌ای بودم در خوابِ خاک‌های مُتُبَرک بی‌باران، در نگاه‌ تو سبز شدم برقی از چشمانت برخواست، نگاهم بارانی شد گونه‌هایت خیسِ باران، چشم‌هایت آفتابی گرگ‌ها می‌زایند، بره‌ها ر…

[media, no text]

برای ما سرزمینی بیاور که جوانانش به خاک نروند، دوستانی بیاور که ناچار به کوچ هجرت نباشند؛ چرا که بازمانده بودن، خود آغاز رنج است چرا که رسالت بازمانده به یاد آوردن است.

اشک و افتخار برای سروی که ما هستیم، اشک و افتخار برای سپیدارها، شیرزنان هرات و کابل و قندهار.

Jang O Booseh

[media, no text]

ایران از پای نمی‌اُفتد، می‌تپد و چون قُقنوس از خاکستر خود برمی‌خیزد. هزاران هزار صدا در خرابه‌هایِ تو پیچید که: «دیوان آمد، دیوان آمد!» این صدا در خرابه‌هایِ دیگر نیز پیچیده‌ است و گوشِ روزگار با آن آشناست؛ ولی دیوان می‌آیند و می‌روند، غولان می‌آیند و می‌روند، دوالپایان پاورچین پاورچین می‌گذرند، و آ…