عصر بهیر توت فرنگیِ آبی:>

«۲۴۱ سال پس از آن، یی هونگ‌وی با نام دانجونگ دوباره به مقام پادشاهی بازگردانده شد و اوم هونگ‌دو نیز به پاس خدمات و وفاداری‌اش، به عنوان چونگ‌ئی‌گونگ مورد تقدیر قرار گرفت.»

با وجود اینکه مردمِ گردآمده در آنجا سعی داشتند مانعش شوند، اوم هونگ‌دو گفت: «اینکه برای انجام کاری درست و شایسته قدم بردارم و در پی آن گرفتار مصیبت شوم، چیزی نیست که از آن بترسم.»

«هنگامی که نوسان‌گون دچار مصیبت شد، هیچ‌کس حاضر نشد از او مراقبت کند. اما اوم هونگ‌دو، یکی از مأموران محلی، بلافاصله نزد او رفت و برایش سوگواری کرد. سپس شخصاً تابوت را آماده کرد، مراسم کفن و دفن را انجام داد و او را به خاک سپرد. مقبره‌ای که امروزه به عنوان مقبره‌ی نوسان شناخته می‌شود، همان مقبره‌ای…

اسپویلر میزنم تا اگه خواستین فیلمو ببینین، کلش براتون اسپویل نشه. «یکی از خدمتکارانِ دربار که همیشه همراه نوسان بود، داوطلب شد خودش این کار را انجام دهد. او طنابی بلند به زهِ کمان بست و در حالی که پشت صندلی نشسته بود، انتهای طناب را از پشتِ در به سمت خود کشید. در آن زمان، یی هونگ‌وی تنها ۱۷ سال دا…

بخوام عکسارو ترجمه کنم یکم طولانی میشه ولی ترجمه میکنم.

چشمام درد میکنه چون بخاطرش گریه کردم... فیلم بشدت قشنگی بود که از روی واقعیت بود.

بخوام خلاصه ای از توضیحات فیلم بدم باید بگم که...اوم هونگ‌دو با وجود خطر و مخالفت بقیه، زمانی که هیچ‌کس حاضر نبود به نوسان‌گون کمک کنه، براش تابوت تهیه کرد و مراسم دفنش رو انجام داد؛ و سال‌ها بعد، بعد از برگردوندن دانجونگ به مقام پادشاهی، فداکاری اوم هونگ‌دو به رسمیت شناخته شد.

[media, no text]

The Kings warden.

[media, no text]

[media, no text]

[media, no text]

[media, no text]

[media, no text]