Sooheil

خون می‌چکد از دیده، در این کنجِ صبوری این صبر که من می کنم، افشردن جان است #هوشنگ_ابتهاج @sooheilchannel

همین الانم بیای دیره؛ @sooheilchannel

#زندگی

آن‌قدر روزها شلوغ و شب‌ها خسته و نیازمند سکوتم که فرصت نمی‌کنم حتی محض خاطر دلتنگی انگشت‌هایم، چیزکی بنویسم. انگار همه‌ی آن ثانیه‌هایی که در چهل روز جنگ سپری نمی‌شد و به اندازه‌ی کل مساحت تهران کش می‌آمد، حالا فشرده و منقبض شده. آدم باورش نمی‌شود چطور تعریف‌مان از زمان فقط در دو فصل از یک سالی از عم…

به من، جای ستاره،‌ ماه دادی؛ @sooheilchannel

«گلِ مهتاب، من رو تو آسمونت راه دادی» عرفان طهماسبی / تهران ۱۴۰۴ @sooheilchannel

چه باک ازینکه چنین رو گرفته است امشب به نور ماه قسم، شب تار می‌گذرد #حسین_دهلوی @sooheilchannel

من از پروانه بودن‌ها من از دیوانه بودن‌ها نمی‌‌ترسم؛ @sooheilchannel

#زندگی « تنها ۲۴ روز تا برگ‌های نارنجی..🍁»

شهریور را دوست دارم، زیرا آخرین جرعه تابستان است. درخت‌ها هنوز سبزند، اما در عمق برگ‌هایشان صدای پای پاییز شنیده می‌شود. نسیمی که در شهریور می‌وزد، میان گرما و خنکی مردد است؛ مثل دل ما که میان امید و اندوه سرگردان است. شهریور آخرین آغوش تابستان است، پیش از آنکه جهان، رخت رنگارنگ پاییز بپوشد. سیاه‌ …

شبِ من، گمشده در کوچه‌ی بی‌خوابی‌ها؛ @sooheilchannel

نیست اندازه‌ی مجنونیِ من، صحرایی؛ @sooheilchannel

«دفترِ ماه، پر از شعر سپید است پر از تنهایی» سهیل عباسی و غزیسو / تهران ۱۴۰۲ @sooheilchannel

شب همه بی تو کارِ من شکوه به ماه کردن است روز ستاره تا سحر تیره به آه کردن است چون تو نه در مقابلی عکس تو پیش رو نهیم این هم از آب و آینه خواهش ماه کردن است #شهریار @sooheilchannel

نمی‌خواهم بمانم، پر پرم کن؛ @sooheilchannel