نوزدهم مردادماه، سالگرد درگذشت هوشنگ ابتهاج، «ه. ا. سایه» است.
او در ۱۴۰۱ از میان ما رفت و روی در نقاب خاک کشید. فردای آن روز به مناسبت درگذشت این جواهر شعر و ادب ایران، یادداشتی با عنوان «بیت و غزلِ سایه که شجریان به ما آموخت» در خبرآنلاین منتشر کردم که امروز، در سالگرد رفتنش، بازنشر میشود.
در آن یادداشت درباره سایه آمده بود:
«به کهنسالی رسید ولی به پرخاشگری نرسید!»
و چه ویژگی ارزشمندی؛ سایه تا واپسین سالهای عمر، طنز و طنّازی، سادگی و آرامش کلامش را حفظ کرد.
یادش گرامی و خدایش رحمت کناد.
https://www.khabaronline.ir/news/1660777/بیت-و-غزل-سایه-که-شجریان-به-ما-آموخت
- - - - -
به دورِ ما که همه خونِ دل به ساغرهاست/
ز چشمِ ساقیِ غمگین که بوسه خواهد چید؟!

خبرآنلاین
بیت و غزلِ «سایه» که شجریان به ما آموخت
سایه از میان ایرانیان رفت. او شاعری پرکار نبود ولی حضوری بسیار پررنگ در میان ایرانیان داشت و سروده هایش سینه به سینه گشت و در حافظۀ جمعیِ ایران زمین باقی خواهد ماند.
43
3
2
1August 11, 2026 3.8K 25