نامه به مدیرعامل ایرانایر را از اینجا پاک کردم.
در ۱۱ سال گذشته، این دومین بار بود که مطلبی را پس از انتشار پاک کردم.
علت این بود: با وجود خسارت مالی قابلتوجهی که این اتفاق به من تحمیل کرد و با وجود دشواری و فشاری که این آشفتگی در سفر برای فرزندان ایجاد کرد، در شرایط جنگی کنونی نخواستم حتی به قدر یک میلیمتر باعث شادی دشمنی بشوم که با بمباران به «فرودگاهها»ی کشورم حمله کرده است. دشمنی که رسما از انفجار «زیربناهای کشور» حرف میزند و سیزده شب زیربناهای جنوب را زد.
میدانم که بخشی از مشکلاتی که در آن نامه شرح شد، ناشی از سوءمدیریت داخلی است (و نقد آن نیز به جای خود باقی است)؛ اما در شرایطی که نقش دشمن خارجی در دشوارتر شدن وضعیت کشور و صنعت هوایی آن قابل انکار نیست، ترجیح دادم آن نامه را پاک کنم.
با امید به روزهای بهتر برای ایران.
125
67
49
31
11August 13, 2026 5.2K 12
