کانون ادبی ماهور دانشگاه شهرکرد

هاتفی از گوشهٔ میخانه دوش
گفت ببخشند گنه، مِی بنوش
لطفِ الهی بِکُنَد کارِ خویش
مژدهٔ رحمت برساند سروش

این خِرَدِ خام به میخانه بَر
تا مِیِ لعل آوَرَدَش خون به جوش
گرچه وصالش نه به کوشش دهند
هر قَدَر ای دل که توانی بکوش؛

- منیرو روانی‌پور؛
- شهرنوش پارسی‌پور؛
- بهرام بیضایی؛
- بیژن نجدی؛
- عطیه عطارزاده؛

- فریبا وفی؛
- اسماعیل فصیح؛
- بزرگ علوی؛
- زویا پیرزاد؛
- مرجان شیرمحمدی؛