سلام، من اَشام.
مشهد زندگی میکنم.
ذهنم معمولاً در مسیرهای غیرمعمول قدم میزنه؛گاهی فراتر از مرزهای فرهنگ، منطق و حتی انسانیت.
با کلمات زندگی میکنم، هرچند گاهی قابلفهم نیستند؛ مثل خودم، که گاهی باید بیشتر حس شم تا شناخته.
نوشتن برام نوعی زندگی کردنه و فهمیدن انسانها، از دلمشغولیِ موردعلاقم.
قضاوت نمیکنم، تماشا میکنم. مراقبم، حتی اگر گاهی وقتا مشخص نباشه.
اگر حرفی داشتی که کسی درکش نکرد، شاید من بتونم بشنومش.