درود بر همگی
💥سخنی کوتاه و درخور اندیشیدن
از نوجوانی زباله های رها شده در طبیعت را جمع آوری ، همراه خود آورده و به سطل های شهر می انداختم . چند سالی هست که فکر میکنم فرهنگ سازی بسیار بهتر از جمع آوری است .
روی سخنم با دامداران گرامی خور هست که فامیل و دوستانم هستند و امیدوارم از من نرنجند ، هرگز نهر و سبزه زار گلوچاک رو تا این اندازه پر از زباله ندیده بودم ، بیشتر آشغالهای رها شده ی گلوچاک کار چوپانهاست ، در نهایت فقط پشم چیده و رها شده را میشود نادیده گرفت .
دامداران میتوانند چوپانهای خود را آموزش دهند در طبیعت زباله، بویژه زباله ی های پلاستیکی و شیشه ای نریزند و اگر چوپانها همراهی کردند به دلیل حضور همیشگیشان در طبیعت میتواند به گردشگران و رهگذران هم یادآوری کنند که چنین نکنند .
اگر دوستان دامدار موضوع را جدی گرفتند که هیچ ، اگر نه شورا دخالت و این مشکل مهم را مدیریت کند .
یکی از دوستان هم پیشنهاد داد که میشود چند بشکه ی ۲۰۰ لیتری را بنام سطل زباله در جاهایی در گلوچاک تا نیمه در خاک کرد تا پس از پر شدن به دست چوپان یا گردشگر به روستا جابجا یا در همان جا و در داخل بشکه سوزانده شود .
سپاس
