شهاب ثاقب

رَبَّنا … وَ اجْعَلْنا لِلْمُتَّقينَ إِماماً [۱].
خداوندا … و ما را برای اهل تقوا امام قرار بده.

… و از علامات قیام او: خروج سفیانی از شام، خروج یمانی از یمن و صیحه‌ی آسمانی است [۱].

زمانی که سفیانی از شام و یمانی از یمن خروج کند [۲].

در مدینه خدمت امام صادق علیه‌السّلام رسیدم، در حالى که ایشان از نماز ظهر فارغ شده و دستانشان را به سوى آسمان بلند کرده و مشغول دعا بودند.
عرض کردم: فدایت شوم، آیا چنین نیست که برای خودت دعا کردی؟
فرمود: براى نور آل محمّد و پیشوای ایشان دعا کردم، همان کسی که به فرمان خدا از دشمنانشان انتقام مى‌گیرد.
عرض کردم: خداوند مرا فداى تو گرداند، آن بزرگوار کِى ظهور خواهد کرد؟ فرمود: هر گاه خداوند ــ که خلق و امر به دست او است ــ بخواهد.
عرض کردم: آیا برای ایشان نشانه‌اى پیش از ظهور خواهد بود؟
فرمود: بله، نشانه‌هاى گوناگون.
عرض کردم: مانند چه؟
فرمود: خروج پرچمى از مشرق زمین، و پرچمى از مغرب زمین، و فتنه و آشوبى که بر اهل زوراء سایه مى‌افکند، و خروج مردى از فرزندان عمویم «زید» در «یمن»، و به غارت و تاراج رفتن پوشش و پرده‌ی خانه‌ی خدا [۳].

در محضر امام صادق علیه السّلام از سفیانى یاد شد، پس آن حضرت فرمودند: کجا و چگونه خروج می‌کند، در حالی که هنوز آن کسى که چشم او را از کاسه درآورَد در صنعاء خروج نکرده است [۴].

الَّذينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُون [۱].

کسانی که به غیب ایمان می‌آورند و نماز برپا می‌کنند و از آنچه به ایشان روزی کردیم، انفاق می‌کنند.

اهل‌بیت من امان برای اهل زمین هستند … [۳].

به سبب شماست که [خداوند] باران را فرو می‌فرستد و به سبب شما آسمان را از اینکه بی‌رخصت او بر اهلش فرو ریزد، باز می‌دارد. به وسیله‌ی شماست که اندوه را می‌زداید و پریشانی‌ها را زایل می‌گرداند [۴].

اگر زمین یک روز بدون امامی از ما باقی بماند، اهلش را در خود فرو می‌برد … [۵].

آنان که در راه ما جهد و کوشش کنند، راه‌های هدایت را به روی ایشان می‌گشاییم [۷].

خداوند از آنجا که می‌دانست عدّه‌ای از مردم، طول عمر قائم علیه‌السّلام را در غیبتش انکار خواهند کرد، عمر خضر علیه‌السّلام را طولانی ساخت تا نشانه‌ای بر طول عمر قائم علیه‌السّلام باشد [۱].

نخستین فردی که خروج می‌کند، مردی است که به او «أصهب بن قیس» گفته می‌شود … سپس «جرهمی» از شام و «قحطانی» از یمن بپا می‌خیزند. هر یک از این سه نفر، در سرزمین خود دارای شوکت و قدرتند و به مردم سرزمین خود ظلم و ستم می‌کنند … پس از آن، سفیانی از سرزمین خشک خروج می‌کند … خروج او هم‌زمان با خروج یمانی از یمن، با پرچم‌های سفید، در یک روز و یک ماه و یک سال خواهد بود. نخستین کسی که با سفیانی جنگ می‌کند، قحطانی خواهد بود، امّا قحطانی شکست می‌خورد و به یمن می‌گریزد و سرانجام به دست یمانی کشته می‌شود … سپس یمانی برای دفع شرّ سفیانی قیام می‌کند و پس از جنگ‌های فراوان و درگیری‌های شدید سفیانی فرار می‌کند. در نهایت، یمانی، او و پسرش را در نزد رودخانه‌ای به نام «لو» در میان اسیران می‌یابد و آنها را قطعه‌قطعه می‌کند. سپس یمانی سی سال حکومت می‌کند و پس از آن، حکومت را به فرزندش، سعید، واگذار می‌کند و در مکّه، سکنا می‌گزیند و منتظر ظهور قائم ما خواهد بود تا اینکه در همان جا رحلت می‌کند. حکومت فرزند او نیز نزدیک به چهل سال طول می‌کشد و آن دو به دعای قائم ما علیه السّلام به دنیا باز می‌گردند.
زراره می‌گوید: از آن حضرت درباره مدّت حکومت سفیانی پرسیدم. فرمود: حکومت او بیست سال طول می‌کشد [۱].

يَقْتُلُ الْقَائِمُ علیه السّلام حَتَّى يَبْلُغَ السُّوق‏ … (بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۸۷، ح ۲۰۳)

از صنعای یمن مردی سفید، مانند پنبه به نام حسین یا حسن قیام می‌کند و با قیام او سختی فتنه‌ها پایان می‌یابد. در این هنگام شخصیّت مبارک، پاک، هدایت‌کننده و هدایت‌شده ظهور می‌کند [۳].

زمانی که سفیانی از شام و یمانی از یمن خروج کند [۵].

فيَظهَرُ اليَمانيُّ [۶].

گروهی هستند که دل‌هایشان نرم و ایمانشان استوار است، منصور از میان آنان است که با هفتاد هزار تن قیام می‌کند، جانشین من و جانشین وصی مرا یاری خواهد کرد [۷].

پس مردی به نام قحطانی در سرزمین یمن خروج می‌کند [۱۰].

در میان پرچم‌ها، پرچمی هدایت‌گرتر از پرچم یمانی نیست و آن پرچم هدایت است، زیرا‌ او‌ دعوت به حضرت قائم علیه السّلام می‌کند ... پس چون یمانی خروج کرد، به سوی او برخیز، پس به راستی که پرچم او، پرچم هدایت است ... و بر مسلمانی روا نباشد که با او مخالفت کند ... چرا که او به سوی حق و به سوی راهی مستقیم دعوت می‌کند ... [۱].

خروج این سه (خراسانی، سفیانی و یمانی) در یک سال، در یک ماه و در یک روز خواهد بود و در آن سال پرچمی راهنماتر از پرچم یمانی نیست که او به حق هدایت می‌کند [۲].

یمانی و سفیانی همانند دو اسب مسابقه هستند [۱].

قبل از‌ این‌ امر، سفیانی و یمانی و مروانی‌ و شعیب‌ بن صالح‌، ظاهر‌ خواهند‌ شد [۲].

… در این هنگام سپاه یمانی‌ و خراسانی‌ نمایان می‌شوند. آنها سوار بر اسب، تیرهای محکم به دست، در حالی که ژولیده‌مو، غبارآلود‌ و قوی‌دل‌اند‌، مانند دو اسب مسابقه، بر‌ یکدیگر‌ پیشی می‌گیرند [۳].