دلنوشته مهرسانا🫠🫀

نمیدانم چرا شبها ، دلم ناگاه میگیرد گلویم را غمی جانسوز و بغض آه میگیرد شبم تاریک و دردم لاعلاج و سینه ام پر خون همیشه وقت تنهایی ، دلم چون ماه میگیرد خداوندا برایم راهی از بیراهه پیدا کن که هرجا رهسپارم ، غم برویم راه میگیرد نمیدانم چگونه این همه غم ، در دلم جا شد اگر با چاه گویم درد ، قلب چاه م…

گفتم ای دل، نروی؟         خار شوی، زار شوی                     بر سرِ آن دار شوی                       بی بَر و بی بار شوی نکند دام نهد؟     خام شوی، رام شوی؟                      نپَری جلد شوی،                           بی پر و بی بال شوی؟ نکند جام دهد؟       کام دهد، ازلب خود وام دهد؟           …

عید نمای عید را ای تو هلال عید من گوش بمال ماه را ای مه ناپدید من بود من و فنای من خشم من و رضای من صدق من و ریای من قفل من و کلید من اصل من و سرشت من مسجد من کنشت من دوزخ من بهشت من تازه من قدید من جور کنی وفا بود درد دهی دوا بود لایق تو کجا بود دیده جان و دید من پیشتر از نهاد جان لطف تو داد دا…