Дунёда шундай инсонлар борки, қалби раҳматдан бегона, меҳр-шафқатдан бенасиб. Уларнинг кўнглида яхшиликка жой йўқ, ҳатто ўзларига қилинган эзгуликдан ҳам фитна ясайдилар.
Чунки қалби маразга тўлган инсон яхшиликни ҳам ўзининг қоронғу, қабиҳ нияти билан ўлчайди.Беғараз қилинган яхшиликни ҳам ўзининг фитна тарозисида тортиб, бахолайди.
Яхшиликнинг қадрига фақат қалби пок, яхши инсонлар етади. Зеро, пок қалб яхшиликдан яхшиликни кўради, касал қалб эса энг гўзал эҳсондан ҳам айб, энг самимий меҳрдан ҳам гумон излайди.
Инсоннинг қалби қандай бўлса, у дунёни ҳам шундай кўради. Кир, хира тортиб кетган кўзайнак ортидан, ёрқин ранглар кўринмайди…
Роббим бизга қалб касалликларидан ва қалби касаллардан омонлик берсин !
Амийн!








