•°آواز تنهایی°•

شعر مثل پرش ثانیه بر ساعت ست مثل دل پر و دل خوش ست شعر ساعت عاشقی ست گاهی هم شعر بادکنک فارغی ست #بداهه

پیامت گاه‌به‌گاه می‌آید خانه‌ی دلم کاهی‌ست همین چند کلام چراغی‌ست در دلِ تاریکی بعضی آدم‌ها تکرار نمی‌شوند بعضی لبخندها فراموش نمی‌شوند بعضی‌ها نامشان زمان است بعضی خاطره‌ای مانا بعضی می‌گذرند و تمام می‌شوند تو از آن نسل‌هایی که می‌مانند #مخاطب_خاص #بداهه بجامانده از پنجاهمین روز زمستان …

Papaoutai

رفتی و ندیدی بعدِ تو این شهر پاشید از هم دنیا رنگِ خون گرفت دلِ مادر تاب نیاورد ساختمان‌ها یکی‌یکی فرو ریختند و من و ما به امید این ققنوس این شب سیاه به دندان کشیدیم نه برای زنده ماندن برای ماندن و ما از میانِ خاکستر پرهایی را شمردیم که هنوز داغ بودند. با این همه سیاهی دل من نمی دان…

رفتی و ندیدی، بعد تو این شهر پاشید از هم دنیا رنگ خون گرفت دل مادر تاب نیاورد ساختمان ها یکی یکی فرو‌ریخت بازار خاکستر شد و من و ما به امید ظهور ققنوس جدید این شب سیاه را به دندان کشیدیم نه برای زنده ماندن برای ماندن … ما از زیر این آوار بر می خیزیم و جرات پرواز پیدا می …

تو و حال و جهان من کنارت می‌خندم تو باشی خنده‌های من بلندتر از صدای باد است شورِ عشقِ چشمانم پررنگ‌تر از رنگین‌کمان است تو کنارم باشی نفس‌هایم در این هوای اندوهناک سرشار از اکسیژنِ عشق‌اند تو باشی حالم خوب است تو باشی زمان بی‌خیالِ ثانیه‌ها می‌شود غم گوشه‌نشین می‌شود جهان چقدر ساده می‌شود برا…

اگر به خانه ی من می ایدی نه چراغ بیاورید نه نور فقط با خودت کمی مهربانی بیاور تا این اندوه را بشوید این نفرت و درد فرو کشد شاید روزی خوشی هم در خانه ما را زد سرمه در ازدهام زمستان

برای مادرش نوشت: همیشه خواستی از بار اندوهم بکاهی، اما رنج واقعی، اندوهی بود که در چشمان خودت پنهان کرده بودی. ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌…

شاید دلت برایم تنگ شود، اما… آن روز من دگر نیستم. شاید باشم، اما من آدمِ تو نیستم. شاید نباشم— اما خنده‌هایم پیشِ تو جا مانده. شاید من هم از دلتنگیِ تو سیر بشم و آخرِ کار اسیرِ چشمانِ خسته بشم… شاید دوباره عاشق بشم، اما این عبث— شاید جایی میانِ همین روزهای بی‌خبر کسی بیاید، اما من سال‌هاست دل ب…

تو بیا تا دلم قنج برود تو بیا تا خزان تمام شود دلِ مرده دوباره جوان شود بیا تا ستاره در شبِ سرد جان بگیرد و بیا تا سکوتِ خسته‌ی من از نفسِ تو پر شود سرمه دختر زمستان به جا مانده از یک روز سرد پاییز از ماه آذر

«پرسش هرباره » هر بار که مرا می بینی بی‌هوا می‌پرسی: «دوستم داری؟» و من در سکوتی سهمگین از پاسخ می‌مانم. با خودم تکرار می‌کنم: «آیا دوستش داری؟» انگار آذرخشی از درونم عبور کرده، صدایی سرد و بی‌روح می‌گوید: «چه کسی را؟» بند بند وجودم یخ می‌زند و دچار وارونگی شده‌ام، مثل هوای اول آذرماه. کاش بار…

شما باید به صدای کودکی که زمانی بودید و هنوز جایی در درون شما وجود دارد، گوش دهید. اگر به کودک درونمان گوش دهیم، چشمانمان درخشش خود را بازمی‌یابند. 📙صد سال تنهایی 📝 #گابریل_گارسیا_مارکز

لعنت بر من لعنت بر شما لعنت بر حس عالی لعنت بر این حوالی لعنت بر گذر زمان لعنت بر تنهایی و تاریکی لعنت بر خوش‌خیالی لعنت بر آدم خشک و خرافی لعنت بر آدم خاکی لعنت بر حسد و افسون لعنت بر حسرت‌های توخالی لعنت بر عشق دروغی لعنت بر زخم‌های ابدی لعنت بر خنده‌ای که محو شد لعنت بر اشک‌هایی که جاری شد لعنت ب…

شرط می‌بندم، تو نمی‌دانی — کویر، باران ندیده. همان دریایِ طوفانی‌ست، که عشقش، قربانیِ خورشید است. و این خزانِ سرد و اندوه، همان کویرِ بی‌بن و بی‌درخت است. آیا هم‌سفرِ این پایان می‌شوی؟ سرمه دختر زمستان نیمه آبان ماه

دلگیرم آسمان دلم بارانی ست اما نمی بارد نمی دانم شاید ابرهای باران زایش خشک شده مثل چشمه های اشکان من اما دل خوشی هایم کم نیست مثل همین پاکت کوچک شیر قهوه درست سرد است اما گه گاهی به دلم گرما می دهد مثل لبخند مخفی تو و من در گوشه ای از زمین خاک خورده نشستم و به انبوه خاطرات به خنده ها و …