الی هستم با کمی نون🦖️

چنل قبلیم فعلا فعالیت خاصی نمیکنم

اینجام دیگه

ازین به بعد

کاش پدر و مادرا بیشتر مراعات ما جوونارو میکردن شاید سنی نداشته باشیم اما اعصابامون ضعیفه، روحیمون داغونه، نگرانی آینده دست از سرمون بر نمیداره، کاش متوجه بشن که دیگه توانایی جنگ تو خونه رو نداریم، متاسفانه خیلی از ما منتظر یه جرقه‌ایم تا منفجر شیم.

نام و نام خانوادگی مهمه، ولی نان و نان خانوادگی مهم تره! واسه همینه میگن: تعليم نده کم ذات را كم ذات اگر بالا رود، گردن زند استاد را...

واقعا به این نتیجه رسیدم که تایپ خاصی ندارم فقط کافیه طرف قدرمو بدونه و بهم توجه کنه.

هر روز بیشتر از قبل این جمله سیمین دانشور رو درک میکنم؛ برای زندگی کردن در این گوشه ی دنیا، آدم باید از فولاد باشد تا دوام بیاورد...

بازی روانی یعنی تورو بخاطر طرز واکنشت نسبت به رفتار سمی خودشون مقصر می‌دونن اما هرگز درمورد بی‌احترامی خودشون که باعث این واکنش در تو شد چیزی نمیگن.

اضطراب زیاد تولید فکر میکنه و فکر زیاد اضطراب ایجاد میکنه و نهایتاً این دو یک چرخه معیوب رو تشکیل میدن و همدیگه رو تقویت میکنن تا جایی که تو یاد بگیری تا مدیریت ذهن و بدن خودتو به دست بگیری.

اوضاع از تراپی گذشته،من بایدunistallشم.

لایف استایلم قشنگ شبیه پیرمردای بازنشستس فقط مونده تو پارک شطرنج بازی کنم.

‏لرزش دستام نتیجه‌ی محکم نگه داشتن دست آدمای نادرسته.

لحظه‌ای که روی کسی حساب جدا باز کردی، باختی.

دقیقا وقتی منتظرش نیستی و سرت تو زندگی خودته همون چیزی که یه زمانی منتظرش بودی اتفاق میفته با این تفاوت که دیگه ذوقی براش نداری.